حدیث دربارهتعريف زهد

الأمالي عن حَفصِ بن غِياث:قُلتُ لِلصّادِقِ جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ عليه السلام: مَا الزُّهدُ فِي الدُّنيا؟ فَقالَ: قَد حَدَّ اللّهُ ذلِكَ في كِتابِهِ، فَقالَ: «لِكَيْلاَ تَأْسَوْاْ عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلاَ تَفْرَحُواْ بِمَا ءَاتَاكُمْ». ۱

الأمالى، صدوق ـ به نقل از حفص بن غياث ـ:به امام صادق عليه السلام گفتم: زهد به دنيا چيست؟ فرمود: «خداوند آن را در كتابش تعريف كرده است: «تا بر آنچه از دست شما مى رود، افسوس نخوريد و براى آنچه به شما مى دهد، شادمان نشويد» ».

۱.الأمالي للصدوق: ص 714 ح 984، تفسير القمّي: ج 2 ص 146، بزيادة «إنّ أعلم الناس باللّه أخوفهم للّه، وأخوفهم له أعلمهم به، وأعلمهم به أزهدهم فيها» روضة الواعظين: ص 475، مشكاة الأنوار: ص 208 ح 565.

کلیدواژه‌ها زهد به دنیا تعریف زهد

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:تمام زهد، در دو جمله از قرآن [گرد آمده] است. خداوند سبحان فرموده است: «تا بر آنچه از دست شما رفته، افسوس نخوريد و براى آنچه به شما داده است، شادمان نشويد» . كسى كه بر گذشته افسوس نخورد و براى آنچه به دستش مى رسد، شاد نشود، هر دو جانب زهد (زهد كامل) را گرفته است.

امام على عليه السلام:مردم، سه دسته اند: زاهد، دنياخواه و شكيبا. زاهد، هرگاه چيزى از دنيا به او برسد، بدان شاد نمى شود و براى از دست دادن چيزى از آن نيز اندوهگين نمى شود. شكيبا، در دل تمنّاى دنيا را دارد، امّا اگر به چيزى از آن دست يابد، چون عاقبتِ بَدَش را مى داند، از آن روى بر مى تابد. دنياخواه، اهمّيتى نمى دهد كه از حلال به دنيا برسد يا از حرام.

امام على عليه السلام:مردم، سه گروه اند: زاهدِ ثابت قدم، شكيباى در مبارزه با هواى نفس، و دنياخواهِ پيرو خواهش هاى خويش. زاهد، نه براى آنچه خداوند به او مى دهد، شادمانى بسيار مى كند، و نه بر آنچه از دستش مى رود، افسوس بسيار مى خورد.

امام على عليه السلام:زهد، آن است كه تا آنچه دارى تمام نشود، در طلب آنچه ندارى برنيايى.

امام حسن عليه السلام ـ در پاسخ به اين سؤال كه:زهد چيست؟ ـ: رغبت به تقواست.

الكافى ـ به نقل از سكونى ـ:به امام صادق عليه السلام گفتم: [معناى] زهدِ در دنيا چيست؟ فرمود: «زهى تو! از حرامش دورى كن».

الفقه المنسوب إلى الإمام الرضا عليه السلام:از عالم (امام كاظم) عليه السلام درباره زاهدترينِ مردم پرسيدم. فرمود: «كسى كه تا آنچه دارد، تمام نشود، در پىِ آنچه ندارد، بر نيايد».