حدیث دربارهسراى سزا

عنه عليه السلام ـ مِن كِتابِهِ إلى مُحَمَّدِ بنِ أبي بَكرٍ لَمّا وَلاّهُ مِصرَ ـ:الدُّنيا دارُ بَلاءٍ، وَالآخِرَةُ دارُ الجَزاءِ ودارُ البَقاءِ؛ فَاعمَل لِما يَبقى، وَاعدِل عَمّا يَفنى، ولاتَنسَ نَصيبَكَ مِنَ الدُّنيا. ۱

امام على عليه السلام ـ در نامه اش به محمّد بن ابى بكر، آن گاه كه او را به حكومت مصر گماشت ـ:دنيا سراى آزمايش [و عمل] است و آخرت، سراى سزا ديدن و خانه ماندگارى است. پس براى آنچه ماندگار است، كار كن و از آنچه نابود مى شود، روى بگردان و [در عين حال،] بهره ات از دنيا را فراموش مكن.

۱.الأمالي للمفيد: ص 268 ح 3، الأمالي للطوسي: ص 30 ح 31 بزيادة «ودار فناء» بعد «دار بلاء» وكلاهما عن أبي إسحاق الهمداني، بحار الأنوار: ج 77 ص 390 ح 11.

کلیدواژه‌ها آخرت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی آخرت شناسی +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدانيد كه خداوند دنيا را سراى گرفتارى و آخرت را سراى مُجازات قرار داد. گرفتارىِ دنيا را سبب پاداش آخرت كرد و پاداش آخرت، عوض گرفتارى دنياست. مى گيرد تا بدهد و گرفتار مى كند تا جزا دهد. دنيا، زوال شتابانى دارد و به سرعت، دگرگونى مى پذيرد. از شيرينى شير آن، به خاطر تلخى جدايى اش بر حذر باشيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند در آخرت، جز دو سرا قرار نداده است: سراى پاداش و سراى كيفر [، يعنى] بهشت و دوزخ. و اين دو، درجات دارند.

امام على عليه السلام:خداوند متعال دنيا را براى آزمايش، معيّن كرد و آخرت را براى سزا دادن.

امام على عليه السلام:در آخرت، حسابرسى است و عمل در كار نيست.

امام على عليه السلام:دنيا آرزوى تيره بختان است؛ آخرت، كاميابى نيك بختان است.

امام عسكرى عليه السلام ـ در تفسير منسوب به ايشان درباره آيه شريف: «و تا آنان طلب آمرزش مى كنند، خدا عذاب كننده آنان نخواهد بود» ـ: يعنى اظهار توبه و انابه مى كنند؛ زيرا از احكام خداوند در دنيا، اين است كه تو را به پذيرفتن ظاهر و جستجو نكردن از باطن، امر مى فرمايد؛ چون دنيا سراى مهلت و فرصت است، و آخرت، سراى سزاست و نه عبادت و عمل.