حدیث دربارهاهل بيت

تاريخ دمشق عن مُدرِك أبي زياد:كُنّا في حيطانِ ۱ ابنِ عَبّاس، فَجاءَ ابني ۲ عَبّاس وحَسَن وحُسَين عليهماالسلام، فَطافوا فِي البُستانِ فَنَظَروا، ثُمَّ جاؤوا إلى ساقِيَةٍ فَجَلَسوا عَلى شاطِئِها، فَقالَ لي الحَسَنُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام: يا مُدرِكُ أعِندَكَ غَداءٌ؟ قُلتُ: قَد خَبَزنا، قالَ: اِيتِ بِهِ. قالَ: فَجِئتُهُ بِخُبزٍ وشَيءٍ مِن مِلحٍ جَريشٍ وطاقَتَي بَقلٍ، فَأَكَلَ ثُمَّ قالَ: يا مُدرِكُ أبي زياد، ما أطيَبَ هذا! ثُمَّ اُتِيَ بِغَدائِهِ ـ وكانَ كَثيرَ الطَّعامِ طَيِّبَهُ ـ فَقالَ: يا مُدرِكك أبي زياد، اجمَع لي غِلمانَ البُستانِ، قالَ: فَقَدَّمَ إلَيهِم فَأَكَلوا ولَم يَأكُل، فَقُلتُ: ألا تَأكُلُ؟ فَقالَ: ذاكَ أشهى عِندي مِن هذا. ۳

تاريخ دمشق ـ به نقل از مُدرِك، ابو زياد ـ:در باغ ابن عبّاس بوديم كه دو فرزند عبّاس و حسن و حسين عليهماالسلام آمدند و دور باغ گشتى زدند و نگاهى كردند. سپس كنار جويى رفتند و نشستند. حسن عليه السلام به من فرمود: «اى مُدرِك! غذايى دارى؟». گفتم: نان پخته ايم. فرمود: «بياور». من نانى و كمىِ نمك نيم كوفته و دو مشت سبزى برايش آوردم. ايشان خورد و آن گاه فرمود: «اى مُدرك! چه قدر خوش مزه بود». سپس غذاى خود او را ـ كه زياد و لذيذ بود ـ آوردند. فرمود: «اى مُدرك! غلامان باغ را صدا بزن» و غذا را به آنها داد و غلامان خوردند و خود ايشان، چيزى نخورد. گفتم: خودتان نمى خوريد؟ فرمود: «آن غذا [ى تو] را از اين، بيشتر دوست دارم».

۱.الحَائِطُ: البستان من النخيل (النهاية: ج 1 ص 462 «حوط»).

۲.كذا، وفي المختصر والمطبوعة: ابن عبّاس (هامش المصدر).

۳.تاريخ دمشق: ج 13 ص 238.

کلیدواژه‌ها حکمت های عقیدتی و سیاسی اهل بیت

احادیث دیگر این موضوع

صحيح مسلم ـ به نقل از عايشه ـ:تا زمانى كه پيامبر خدا از دنيا رفت، خاندان محمّد صلى الله عليه و آله هرگز دو روزِ پياپى از نان جو، سير نخوردند.

صحيح مسلم ـ به نقل از عايشه ـ:بستر پيامبر خدا كه بر آن مى خوابيد، چرمى پر شده از ليف خرما بود.

صحيح البخارى ـ به نقل از ابو بُرده ـ:عايشه يك پيراهن و شلوار زِبر نزد ما آورد و گفت: پيامبر صلى الله عليه و آله در اين دو، قبض روح شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! خداوند تو را به زيورى آراسته كه بندگان را به زيورى محبوب تر از آن در نزد خود، نياراسته است: تو را به زيور زهد آراسته و چُنانت قرار داده كه نه تو از دنيا چيزى بر مى گيرى و نه دنيا از تو چيزى بر مى گيرد، و دوستى مستمندان را نيز به تو ارزانى داشته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! خداوند، خصلتى به تو اختصاص داده و عطايت كرده است كه هيچ عملى در نزد او محبوب تر و برتر از آن نيست: زهد در دنيا. نه تو از دنيا نوايى مى گيرى و نه دنيا از تو به نوايى مى رسد. در روز قيامت، زهد، زيور نيكان در نزد خداوند است.

امام على عليه السلام:من آنم كه دنيا را بى مقدار شمردم.

امام على عليه السلام:من دنيا را به رو در افكندم، و به اندازه خودش بدان بها مى دهم، و با نگاه خودش به آن مى نگرم.

امام باقر عليه السلام:مقدارى افروشه حلوايى تهيّه شده از خرما و روغن. براى امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام آوردند؛ امّا ايشان از خوردن آن امتناع ورزيد. گفتند: حرامش مى دانى؟ فرمود: «نه؛ امّا مى ترسم بدان علاقه مند شوم و خواهان آن گردم». سپس اين آيه را خواند: «نعمت هاى پاكيزه خود را در زندگى دنيايتان صرف كرديد و از آنها برخوردار شديد» .