حدیث دربارهبر آنچه از دست داده ايد ، افسوس نخوريد و براى آنچه [ خداوند ]به شما داده است ، شادمانى نكنيد

عنه عليه السلام ـ مِن كِتابٍ لَهُ إلَى ابنِ عَبّاس بِرِوايَةٍ اُخرى ـ:أمّا بَعدُ، فَإِنَّ المَرءَ لَيَفرَحُ بِالشَّيءِ الَّذي لَم يَكُن لِيَفوتَهُ، ويَحزَنُ عَلَى الشَّيءِ الَّذي لَم يَكُن لِيُصيبَهُ، فَلا يَكُن أفضَلُ ما نِلتَ في نَفسِكَ مِن دُنياكَ بُلوغَ لَذَّةٍ أو شِفاءَ غَيظٍ، ولكِن إطفاءَ باطِلٍ أو إحياءَ حَقٍّ، وَليَكُن سُرورُكَ بِما قَدَّمتَ، وأسَفُكَ عَلى ما خَلَّفتَ، وهَمُّكَ فيما بَعدَ المَوتِ. ۱
امام على عليه السلام ـ در نامه اش به ابن عبّاس، به روايتى ديگر ـ:امّا بعد؛ آدمى از رسيدن به چيزى شاد مى شود كه برايش از دست رفتنى نيست، و براى [نداشتن [چيزى غم مى خورد كه هرگز به آن نمى رسد. پس، نبايد بهترين چيز در نزد تو از دنيايت، رسيدن به لذّتى و يا گرفتن انتقامى باشد؛ بلكه بايد خاموش ساختن باطلى و يا زنده ساختن حقّى باشد. و بايد خوش حالى ات براى چيزى باشد كه [براى فردايت [پيش فرستاده اى، و افسوست به خاطر چيزى باشد كه به جا گذاشته اى تا ديگرى بهره مند گردد [و تو حسابش را پس بدهى]، و غمت براى پس از مرگ باشد.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 66، بحار الأنوار: ج 33 ص 492 ح 698 وراجع الكافي: ج 8 ص 240 ح 327 ووقعة صفّين: ص 107 ومطالب السؤول: ص 52.

احادیث دیگر این موضوع

۸