زنهاردهى از سودا كردنِ آخرت به دنيا

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بشارت باد اين امّت را به بلندى و عظمت و دين و پيروزى و قدرت يافتن در زمين! پس، هر كه از آنان كار آخرت را براى دنيا انجام دهد، در آخرت، او را نصيبى نخواهد بود.

امام على عليه السلام:زنهار كه بهره ات از پروردگارت و قرب و منزلتت در نزد او را به متاع كوچك دنيا بفروشى!

امام على عليه السلام:مردم، امرى از امور دين خود را به خاطر آباد كردن دنيايشان فرو نمى گذارند، مگر آن كه خداوند، زيانبارتر از آن را برايشان مى گشايد.

امام على عليه السلام:آخرت را به دنيا مفروشيد و بقا (آخرت) را با فنا (دنيا) عوض نكنيد.

امام على عليه السلام:اى مردم! شما اگر دنيا را بر آخرت برگزينيد، در [قبولِ [كالاى پَست و بى ارزش آن، به آن، زود پاسخ داده ايد و مَركب آرزوهايتان را تا دورترين مقصد تازانده ايد، و آن، شما را به آبشخورهايى مى برد كه فرجامش پشيمانى است و طعم دگرگونى حالات و كيفرهايى را كه به امّت هاى پيشين و نسل هاى گذشته چشانيد، به شما نيز مى چشاند.

امام على عليه السلام:آخرت، عوض ندارد و دنيا، بهاى جان [آدمى] نيست.

امام على عليه السلام:نيرويت را صرف مَعادت كن تا جايگاه [ابدى] خود را آباد كنى، و آخرتت را به دنيايت مفروش.

امام على عليه السلام:اقامتگاه [ابدى] خويش را آباد كن و آخرتت را به دنيايت مفروش.

امام على عليه السلام:بد تجارتى است اين كه دنيا را بهاى جانت و عوضى كه نزد خدا دارى، بدانى!

امام على عليه السلام:كيست مغبون تر از كسى كه بقا [و آخرت جاويدان] را به فنا [و دنياى گذرا] بفروشد؟

امام على عليه السلام:كيست زيان ديده تر از كسى كه آخرت را با دنيا عوض كرد؟!

امام على عليه السلام:زيانكارترينِ مردم، كسى است كه به جاى آخرت، به دنيا رضايت داد.

امام على عليه السلام:كسى كه آخرتش را به دنيايش بفروشد، هر دو را باخته است.

امام صادق عليه السلام: «چه بد است آنچه جان هايشان را به آن فروختند» ، يعنى به عذاب؛ زيرا كه آخرت را به دنيا فروختند و جان هايشان را به گروِ عذابِ هميشگى دادند. (اى كاش مى دانستند) كه جان هايشان را به عذاب فروخته اند؛ امّا به دليل كافر بودنشان به آن (عذاب)، اين را [كه جان خود را به بد چيزى فروخته اند، [نمى دانند. پس، چون انديشيدن در حجّت هاى خدا را فرو نهادند تا [در نتيجه اين انديشه و تأمّل، اين حقيقت را] بدانند، خداوند آنان را به سبب اعتقاد باطلشان و انكار حق، عذاب كرد.

امام صادق عليه السلام ـ در زيارت امام حسين عليه السلام در روز اربعين ـ:بارخدايا! من گواهى مى دهم كه آن بزرگوار. خون خود را در راه تو نثار كرد تا بندگانت را از جهالت و سرگشتگىِ گم راهى برهاند، در حالى كه آنان كه دنيا فريبشان داد و بهره خود [از آخرت] را به [دنياى] پَست فروختند، عليه او هميار شدند.

امام صادق عليه السلام ـ در زيارت امام حسين عليه السلام ـ:پس، با دعوت [مردم به حق، [حجّت را تمام كرد و خون و جان خود را در راه تو بخشيد. تا آن كه كسانى از خَلق تو كه دنيا فريبشان داد و آخرت را به كمترين بها فروختند، بر او شوريدند.

امام كاظم عليه السلام:كسى كه از خداوند به دنيا رضايت دهد، به پَست، رضايت داده است.

الكافى ـ به نقل از على بن عيسى، از معصوم عليه السلام ـ:خداوند متعال با موسى نجوا كرد و در نجوايش با او گفت: «. اى موسى! دنيا، اندك آبى تيره است؛ نه پاداشى [در خور] براى مؤمن و نه كيفرى [مناسب] براى بى ايمان است. پس، واى و صد واى بر كسى كه پاداش مَعادش را به ليسيدنى ناماندگار و گاز زدنى ناپايدار فروخت!