ياد خدا

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هركه خداوند عز و جلرا بسيار ياد كند، خداوند، دوستش خواهد داشت.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هركه بسيار ياد خداوند عز و جل كند، خداوند، دوستش خواهد داشت، و هركه بسيار ياد خدا كند، برايش دو برائت‏نامه نوشته خواهد شد: برائتى از دوزخ و برائتى از نفاق.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند عز و جلمى‏فرمايد: اى محمّد! اگر آفريدگان به ساخته‏هاى شگفت من مى‏نگريستند، جز مرا نمى‏پرستيدند و اگر شيرينى ياد مرا در دل‏هايشان مى‏چشيدند، ملازم درگاه من مى‏شدند و اگر به ظرائف نيكى‏هاى من مى‏نگريستند، به چيزى جز من نمى‏پرداختند.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند عز و جلمى‏فرمايد: «هرگاه اشتغال به من بر بنده‏ام چيره گردد، خواسته و لذّتش را در ياد خود قرار خواهم داد. پس چون خواسته و لذّتش را در ياد خود قرار دادم، عاشق من مى‏شود و من عاشق او مى‏شوم. پس چون عاشق من شد و من عاشق او شدم، پرده ميان خود و او را برخواهم داشت و اين حالت را بر او مسلّط خواهم كرد، تا آن كه چون مردمْ غافل شدند، او غافل نشود. اين كسان، سخنشان سخن پيامبران است. آنان، قهرمانان حقيقى‏اند».

المواعظ العددية: خداوند به داوود عليه‏السلام وحى كرد: «اى داوود! هر كه مرا شناخت، مرا ياد كرد و هركه مرا ياد كرد، مرا قصد كرد و هركه مرا قصد كرد، به جستجوى من برخاست و هركه به جستجوى من برخاست، مرا يافت و هركه مرا يافت، مرا نگه داشت و هركه مرا نگه داشت، هيچ كس را بر نخواهد گزيد.

امام على عليه‏السلام: ياد خدا، كليد اُنس گرفتن است.

امام على عليه‏السلام: ياد خدا، خوراك جان‏ها و همنشينى با محبوب است.

امام سجّاد عليه‏السلام: بارالها! بر محمّد و آل محمّد، درود فرست و به هنگام غفلت، مرا با ياد خود، هشيار ساز. به روزگار مهلت، مرا در راه طاعت خود به كار گير و راه آسانى به سوى دوستى‏ات برايم بگشا كه با آن، خير دنيا و آخرت را بر من كامل گردانى.