كمىِ دوست راستين

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: كم‏ترين چيزى كه در آخرالزمان يافت مى‏شود، برادر قابل اعتماد است، يا دِرهمى از حلال.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: در [روزگار] آخر امّت من، كمتر چيزى كه يافت مى‏شود، دِرهمى از حلال است يا برادرى قابل اعتماد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: روزگارى به شما روى خواهد آورد كه در آن، چيزى كمياب‏تر از اين سه نيست: دِرهمى از حلال، يا برادرى كه با او انس گيرند، يا سُنَّتى كه بدان عمل كنند.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: «در آخرالزمان، كسانى خواهند بود كه در ظاهر، برادر و در نهان، دشمن هستند». گفتند: «اى پيامبر خدا! چگونه چنين چيزى ممكن است؟». فرمود: «اين [دوگانگى]، به سبب اميد برخى به برخى كسان است و بيم برخى از برخى ديگر».

امام على عليه‏السلام: امينِ قابلِ اعتماد، چه كم است و خيانتكار، چه بسيار!

امام على عليه‏السلام: هركس جوينده دوست راستينِ وفادار باشد، نايافتنى را مى‏جويد.

امام على عليه‏السلام: برادران، در كنار ظرف‏هاى بزرگ [غذا]، چه بسيارند و به هنگام حوادث روزگار، چه كم!

امام على عليه‏السلام: طولانى‏ترين سفر، سفر كسى است كه در جستجوى برادرى صالح است.

امام على عليه‏السلام ـ در حكمت‏هاى منسوب به ايشان ـ : طولانى‏ترين سفر، از آنِ كسى است كه در جستجوى دوستى است كه او را بپسندد.

امام على عليه‏السلام: سه چيز در هر روزگارى كمياب است: برادرى خدايى، زن صالح و دمسازِ همسو با دين خدا، و فرزند هدايت يافته. هركس يكى از اين سه تا را به دست آورد، خير دو سرا و بهره برتر دنيا را به دست آورده است.

امام صادق عليه‏السلام: روزگارى بر مردم خواهد آمد كه در آن، چيزى كمياب‏تر از برادرى دمساز و به دست آوردن دِرهمى حلال نيست.

الأمان ـ به نقل محمّد بن هارون جُلاّب ـ: به امام هادى عليه‏السلام گفتم: از پدرانت برايمان روايت كرده‏اند كه «روزگارى بر مردم خواهد آمد كه در آن، چيزى كمياب‏تر از برادرى دمساز و به دست آوردن دِرهمى حلال نيست». حضرت فرمود: «اى ابومحمّد! چيز كمياب، باز وجود دارد؛ ليكن تو در روزگارى هستى كه در آن، چيزى دشوارتر از دِرهمى حلال و برادرى در راه خداى عز و جلنيست».

امام على عليه‏السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان ـ : دانشم فراوان و اخلاقم پيراسته است/ [امّا]هركس پيراسته شود، در عين پيراستگى شوربخت مى‏گردد. اگر در جستجوى هزار دشمن برآيم، آنان را خواهم يافت؛ / ولى اگر خواستار يك دوست باشم، او را به دست نخواهم آورد.

امام على عليه‏السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان ـ : هر دوستى كه با او دوستى كردم/ خداوند، هيچ دندان پيشينى برايش مگذارد. همگى آنان از روباه، نيرنگبازترند/ امشب چه‏قدر مانند ديشب است (حال روزگار، همواره يكسان است).

امام على عليه‏السلامـ در ديوان منسوب به ايشان ـ: از وطنم دور شدم و از مردمى كه برابرم پديدار مى‏شدند، پرسيدم: / «آيا دوستِ راستينى يافت مى‏شود؟». امّا آنان گفتند كه دو چيز كمياب است و يافت نمى‏شود/ دوست راستين وتخم عقاب (چون آشيانه عقاب بر قلّه‏كوه‏هاى صعب‏العبور است).

امام على عليه‏السلامـ در ديوان منسوب به ايشان ـ: مردم در انديشه‏هاى فراوانى هستند / حال آن كه من، تنها انديشه‏ام در دنيا، دوستى كمك‏كار است، كه چون روحى در دو پيكر، تقسيم شده باشد / و در نتيجه، دو پيكر باشند، امّا روحشان يكى باشد.