شب خيزى

المحجّة البيضاء: از برخى گذشتگان نقل شده است كه خداوند عز و جل به يكى از صدّيقان وحى فرمود: «مرا در ميان بندگانم، بندگانى است كه دوستم مى‏دارند و دوستشان مى‏دارم؛ مشتاقم هستند و مشتاق آنانم؛ به يادم هستند و به يادشان هستم؛ به من مى‏نگرند و به ايشان مى‏نگرم. پس اگر روش آنان را در پيش بگيرى، دوستت خواهم داشت و اگر از روش آنان درگذرى، دشمنت خواهم داشت». آن صدّيق گفت: پروردگارا! نشانه آنان چيست؟ خداوند عز و جل فرمود: «همان‏گونه كه شبانِ مهربان، گوسفندانش را مى‏پايد، آنان نيز در روز، سايه‏ها را مى‏پايند و همان‏گونه كه پرندگان، مشتاق آشيانه‏شان هستند، آنان مشتاق رسيدن غروب خورشيدند. پس چون شبْ آنان را فرو پوشد و تاريكى با همه چيز درآميزد و فرش‏ها گسترده و پرده‏ها آويخته گردد و هر دوستدارى