مؤمنان برادرند ، چون يك پيكر

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: مؤمنان را در مهربانى ورزيدن به يكديگر، دوستى با يكديگر و ملاطفت با يكديگر، چونان يك پيكر مى‏بينى كه چون عضوى [به درد آيد و]شكايت كند، ديگر اعضا با بى‏خوابى و تب، با او هم‏صدا مى‏شوند و يكديگر را فرا مى‏خوانند.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: مؤمنان، نسبت به يكديگر خيرخواه و دوستدارند، اگرچه منزل‏ها و پيكرهايشان از يكديگر جدا باشد. بدكاران، يكديگر را مى‏فريبند و تنها مى‏گذارند، گرچه منزل‏ها و پيكرهايشان، كنار يكديگر باشد.

امام صادق عليه‏السلام: مؤمن، برادرِ مؤمن است، همچون يك پيكر كه اگر عضوى از آن بنالد، [شخص دردمند]درد آن را در ساير اعضاى خود مى‏بيند؛ و روح‏هايشان از يك روح است و پيوستگىِ روحِ مؤمن به روح خدا، بيشتر از پيوستگىِ پرتو خورشيد به خورشيد است.

امام صادق عليه‏السلام: در حقيقت، مؤمنان، برادرند؛ فرزندان يك پدر و مادر، و هرگاه يكى از آنان بيمار شود، ديگران برايش بى‏خوابى مى‏كشند.

الدرّ المنثور ـ به نقل از عمّار بن ياسر ـ : موسى عليه‏السلامگفت: پروردگارا! با من از محبوب‏ترينِ مردم در نزدت سخن بگو. فرمود: «چرا؟». گفت: تا به خاطر دوستى‏ات با او، دوستش بدارم. فرمود: «بنده‏اى است در اين سوى زمين كه بنده ديگرى در آن سوى زمين، بى‏آن كه او را بشناسد، از او باخبر مى‏شود. پس چون به او مصيبتى رسد، گويى به اين يك مصيبت رسيده است و چون خارى در تن او بخَلَد، گويى در تن اين يك خليده است و اين همدردى، تنها به خاطر من است. اين چنين كسى، محبوب‏ترينِ خلق در نزد من است».