صادق ترينِ برادران

امام على عليه‏السلام: دوست، دوست نخواهد بود، مگر آن كه برادرش را در سه حال نگه دارد: در سختى‏اش، در غيبت او و پس از مرگش.

امام على عليه‏السلام: دوست، آن است كه در نهان، به دوستى پايبند است.

امام على عليه‏السلام: در صداقت دوست، همين بس كه همراهى‏اش، فراوان باشد.

امام على عليه‏السلام: دوستِ مهربان، آن كسى است كه تو را به سراى آخرت فرا بخواند و در عمل كردن براى آن، تو را يارى كند.

امام على عليه‏السلام: دوستِ راستين، كسى است كه نيكخواهانه عيبت را به تو بگويد، در نبودنت حافظ [آبرو و راز] تو باشد و تو را بر خود، مقدّم بدارد.

امام على عليه‏السلام: دوستِ راستين، از دوستى‏اش بازنمى‏گردد، اگر چه به او جفا شود.

امام على عليه‏السلام: هركه تو را به عيبت بينا گردانَد و در نبودنت حافظ [آبرو و راز]تو باشد، او همان دوست [حقيقى]است، پس او را نگه‏دار.

امام على عليه‏السلام: دوست، كسى است كه از ستم و تجاوزگرى بازدارد و بر انجام دادن خوبى و نيكويى يارى كند.

امام على عليه‏السلام: برادرِ راستينت، كسى است كه با جان خود، تو را حفظ كند و تو را بر مال، فرزند و همسر خود، مقدّم دارد.

امام على عليه‏السلام: دوستت، كسى است كه تو را [از بدى‏ها]بازدارد و دشمنت، آن كسى است كه تو را [به سوى بدى‏ها]برانگيزد.

امام على عليه‏السلام: هركه به [نيازهاى] تو توجّه كند، دوست توست.

امام على عليه‏السلام: برادر حقيقى تو كسى است كه لغزشت را ببخشد، نيازت را برطرف سازد، عذرت را بپذيرد، زشتى‏ات را بپوشاند، ترست را بزدايد و آرزويت را برآورد.

امام على عليه‏السلامـ در شعر منسوب به ايشان ـ: برادرت، كسى است كه چون گرفتارى روزگارْ رنجورت ساخت/ در برابر درد دل‏هايت خاموش نمى‏ماند [و به يارى‏ات مى‏شتابد]. كسى كه چون دچار مشكلات شدى/ همواره سرزنشگرانه توبيخت مى‏كند، برادرت نيست.

امام على عليه‏السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان ـ : برادر راستين تو كسى است كه در كنار تو مى‏كوشد/ و به خود، زيان مى‏زند تا به تو سودى رساند. و چون ديد كه مسئله‏اى تو را از هم گسيخته است/ خود را پراكنده خاطر مى‏كند، تا تو را جمعيّت خاطر ببخشد.

كنزالفوائد: نقل شده كه امام صادق عليه‏السلام اين دو بيت را بارها براى مَثَل زدن مى‏خواند: برادرت كسى است كه چون به عمد با شمشير به سراغ او بروى/ تا او را از پاى در آورى، بازْ در دوستى خود، كوتاهى نمى‏كند و فريبت نمى‏دهد. و چون او را به مرگ فرا بخوانى/ از سرِ دوستى و براى حفظ تو، جواب رد به تو ندهد.