زيان هاى جدايى

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: نمازهاى سه تن، يك وجب نيز فراتر از سرهايشان نمى‏رود! [و پذيرفته نمى‏گردد]!: كسى كه پيشواى مردمى گردد، حال آن كه او را ناخوش مى‏دارند؛ زنى كه شوهرش از او خشمگين باشد؛ و دو برادر [دينى]كه از يكديگر بريده‏اند.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله ـ در وصيّت خود به ابوذر ـ : اى ابوذر! از ترك كردن برادر مؤمنت بپرهيز كه با هجران و دورى، عملِ [صالح] پذيرفته نمى‏شود.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: براى مسلمان روا نيست كه بيش از سه شب از مسلمانى ببُرد و اين دو تا هنگامى كه از يكديگر بريده‏اند، از حق كناره گرفته‏اند، و آن كسى كه زودتر [براى آشتى]بازگردد، همين پيش‏دستىِ او براى بازگشت، كفّاره‏اش خواهد بود، و اگر هم سلام كرد و ديگرى نپذيرفت، ملائكه پاسخ سلام او را خواهند داد و شيطان، پاسخ ديگرى خواهد داد، و اگر اين دو در حال بريدن از يكديگر بميرند، هرگز هيچ يك از آنان وارد بهشت نخواهد شد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هر گاه دو تن كه داخل در [آيين]اسلام هستند، از يكديگر ببُرند، يكى از آن دو [كه ظالم است]، خارج از اسلام خواهد بود، تا آن كه شخص ستمگر [به سوى ديگرى]باز گردد.

المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از ابن عباس ـ : پيامبر خدا فرمود: «جدايى بيش از سه روز، روا نيست. پس اگر آن دو [كه از هم بريده‏اند]، يكديگر را ديدند و يكى بر ديگرى سلام كرد و آن ديگرى پاسخ سلام او را داد، هر دو در پاداش، شريك هستند و اگر آن ديگرى از پاسخ دادن سلامْ خوددارى كرد، اين يك از گناه پاك شده و آن ديگرى به گناه دچار شده است». نيز گمان مى‏كنم فرمود: «و اگر در حالت جدايى بميرند، در بهشت، گرد نخواهند آمد».

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: روزهاى دوشنبه و پنج‏شنبه، اعمال، عرضه [و بررسى]مى‏شود. پس [در اين ميان]، آمرزش‏خواهانى هستند كه آمرزيده مى‏شوند و توبه‏كارانى كه توبه آنان پذيرفته مى‏شود؛ امّا كينه‏توزان به خاطر كينه‏هايشان بازگردانده مى‏شوند، تا توبه كنند.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: اى ابوذر! اعمال هر هفته اهل دنيا در روزهاى دوشنبه و پنج‏شنبه بر خداوند عرضه مى‏شود. پس هر مؤمنى آمرزيده مى‏شود، مگر آن كه ميان او و برادرش كينه‏اى باشد كه در اين صورت، گفته مى‏شود: عمل اين دو را رها كنيد، تا با يكديگر آشتى كنند.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: روزهاى دوشنبه و پنج‏شنبه، درهاى بهشت باز مى‏شود و [گناهان]هر بنده‏اى كه به خداوند شرك نورزيده باشد، آمرزيده مى‏شود، مگر آن كه ميان كسى و برادرش كينه‏اى باشد كه در اين صورت، گفته مى‏شود: [آمرزش] اين دو را عقب بيندازيد، تا آشتى كنند. [آمرزش] اين دو را عقب بيندازيد، تا آشتى كنند. [آمرزش]اين دو را عقب بيندازيد، تا آشتى كنند. ۲

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند در شب نيمه شعبان، اعمال بندگانش را ملاحظه مى‏كند و همه خلقش را مى‏آمرزد، جز شخص مشرك يا كينه‏توز.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: شب اوّل ماه رمضان، شيطان‏هاى سركش به بند كشيده مى‏شوند و هر شب، هفتاد هزار تن آمرزيده مى‏گردند، و چون شب قدر فرا رسد، خداوند به اندازه آنچه در ماه رجب و شعبان و رمضان تا آن روز آمرزيده است، [بندگان] را مى‏آمرزد، مگر آن كه ميان كسى و برادرش كينه‏اى باشد كه در اين صورت، خداوند عز و جلمى‏فرمايد: [آمرزش] اينان را عقب بيندازيد، تا آشتى كنند.

شعب الإيمان ـ به نقل از عبداللّه‏ بن عباس ـ : از پيامبرخدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله شنيدم كه مى‏فرمود: «چون شب قدر شود، خداوند عز و جلبه جبرئيل عليه‏السلامفرمان مى‏دهد و او همراه جمعى از ملائكه به زمين فرو مى‏آيند. پس چون سپيده بدمد، جبرئيل ندا مى‏دهد: "اى گروه ملائكه! برويم، برويم". آنان مى‏گويند: "اى جبرئيل! خداوند با حاجت‏هاى مؤمنان امّت احمد صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهچه كرد؟". جبرئيل مى‏گويد: "خداوند در اين شب به آنان نظر كرد و از خطاهايشان درگذشت و آنان را بخشود، جز چهار تن". گفتيم: اى پيامبر خدا! آنان كيان‏اند؟ فرمود: «شخص شرابخواره، آزارنده پدر و مادر خود، گسلنده پيوند خويشاوندى و مُشاحِن». گفتيم: اى پيامبر خدا! مشاحن كيست؟ فرمود: «آن كه از برادرش مى‏بُرد و با او دشمنى مى‏كند».