حدیث دربارهگواهىِ دل
الكافي عن الحسن بن الجهم: قُلتُ لِأَبِي الحَسَنِ عليهالسلام: لا تَنسَني مِنَ الدُّعاءِ.
قالَ: (أ)وَتَعلَمُ أنّي أنساكَ؟
فَتَفَكَّرتُ في نَفسي وقُلتُ: هُوَ يَدعو لِشيعَتِهِ وأنَا مِن شيعَتِهِ، قُلتُ: لا، لا تَنساني.
قالَ: وكَيفَ عَلِمتَ ذلِكَ؟
قُلتُ: إنّي مِن شيعَتِكَ، وإنَّكَ لَتَدعو لَهُم.
فَقالَ: هَل عَلِمتَ بِشَيءٍ غَيرِ هذا؟
قُلتُ: لا.
قالَ: إذا أرَدتَ أن تَعلَمَ ما لَكَ عِندي فَانظُر (إلى) ما لي عِندَكَ. ۱
الكافى ـ به نقل از حسن بن جَهْم ـ : به امام رضا عليهالسلامگفتم: مرا از دعا فراموش مكن.
حضرت فرمود: «گمان مىكنى كه من فراموشت مىكنم؟».
اندكى در خودم انديشيدم و با خود گفتم: او براى شيعيانش دعا مىكند و من نيز از شيعيانش هستم. آنگاه گفتم: نه، فراموشم نمىكنى.
فرمود: «از كجا فهميدى؟».
گفتم: من از شيعيانت هستم و تو برايشان دعا مىكنى.
فرمود: «آيا متوجّه چيز ديگرى جز اين شدى؟».
گفتم: نه.
فرمود: «هرگاه خواستى بدانى كه نزد من چه جايگاهى دارى، ببين من نزدت چه جايگاهى دارم».
۱.الكافي: 2 / 652 / 4.