حدیث دربارهدارندگانِ اين صفات

امام صادق عليه‏السلام: چون امير مؤمنان بر منبر بالا مى‏رفت، مى‏فرمود: «شايسته مسلمان، آن است كه از برادرى با سه تن بپرهيزد: بدكارِ بى‏شرم، احمق و دروغگو. امّا بدكارِ بى‏شرم، رفتار خود را برايت مى‏آرايد و دوست دارد كه تو نيز چون او باشى، در كار دين و قيامتت به تو كمك نمى‏كند و نزديك شدن به او، مايه جفا و سخت‏دلى است و رفت و آمدش ننگى است براى تو. امّا احمق، تو را به خيرى راهنمايى نمى‏كند، و گرچه خود را رنجه و خسته كند، انتظار آن كه بدى را از تو دور كند، از او نمى‏رود و چه بسا بخواهد به تو سودى برساند، امّا به تو ضرر بزند؛ پس مرگش بهتر از زندگى‏اش و خاموشى‏اش بهتر از سخن گفتنش و دورى‏اش بهتر از نزديكى‏اش است. امّا دروغگو، با او زندگى برايت گوارا نخواهد بود. سخنت را پيش ديگران مى‏برد و سخن ديگران را نزد تو مى‏آورد. هرگاه دروغى ببافد و آن را به سر رساند، آن را با دروغ ديگرى همچون آن، درمى‏پيوندد، تا آن جا كه گاه، سخنِ راست مى‏گويد؛ امّا تصديقش نمى‏كنند. ميان مردم، با دشمنى جدايى مى‏اندازد و در دل‏ها تخم كينه مى‏كارد. پس، از خداى عز و جلبترسيد و خود را بپاييد».