حدیث دربارهانواع دوستان

تحف‏العقول: [امام حسين عليه‏السلام]فرمود: «برادران، چهار گونه‏اند: برادرى كه [دوستى‏اش]به سود تو و اوست؛ و برادرى كه به سود توست؛ و برادرى كه به زيان توست؛ و برادرى كه نه به سود توست و نه به سود خودش». معناى اين سخن را از ايشان پرسيدند. حضرت فرمود: «برادرى كه به سود تو و خودش است، آن برادرى است كه با برادرى خود، خواستار ماندگارى برادرى است و مقصودش از برادرىِ خود، ميراندن برادرى نيست. اين كس به سود تو و به سود خودش مى‏كوشد؛ زيرا اگر برادرى كامل شود، زندگىِ هر دو شيرين مى‏گردد و اگر برادرى كاستى گيرد، [خوشى هر دو]تباه مى‏گردد. امّا برادرى كه به سود توست، آن برادرى است كه خود را از حالت طمع به حالت رغبت در آورده است و چون به برادرى راغب است، در [امور]دنيا طمع نمى‏ورزد. پس با همه وجودش به تو سود مى‏رساند. امّا برادرى كه به زيان توست، آن برادرى است كه چشم‏انتظارِ گرفتارى‏هاى توست و با تو يكدل نيست و ميان مردم بر ضدّت دروغ مى‏بافد و حسودانه به چهره‏ات مى‏نگرد. پس لعنت [خداى]يگانه بر او باد! امّا برادرى كه نه به سود توست و نه به سود خودش، همان است كه خداوند او را سرشار از حماقت كرده و از رحمت خويش دور ساخته است. پس او را مى‏بينى كه خودش را بر تو مقدّم مى‏دارد و آنچه را دارى، آزمندانه براى خود مى‏خواهد».