حدیث دربارهمبتلا شدن به بلاى بزرگ

الإمام الصادق عليه‏السلام: إنَّ اللّه‏َ إذا أحَبَّ عَبدا بَعَثَ إلَيهِ مَلَكا، فَيَقولُ: أسقِمهُ، وشَدِّد البَلاءَ عَلَيهِ، فَإِذا بَرَأَ مِن شَيءٍ فَابتَلِهِ لِما هُوَ أشَدُّ مِنهُ وقَوِّ عَلَيهِ حَتّى يَذكُرَني؛ فَإِنّي أشتَهي أن أسمَعَ دُعاءَهُ. ۱

امام صادق عليه‏السلام: خداوند هرگاه بنده‏اى را دوست بدارد، فرشته‏اى به سوى او مى‏فرستد و مى‏گويد: «بيمارش كن و بلا را بر او سخت كن. پس هرگاه از بيمارى بهبود يابد، او را به سخت‏تر از آن گرفتار كن و بيمارى را بر او سخت گردان تا مرا ياد كند؛ زيرا كه من خوش دارم دعايش را بشنوم».

۱.المؤمن: 26/44، وراجع التمحيص: 55/111، بحار الأنوار: 93/371/13؛ المعجم الكبير: 8/166/7697، شُعب الإيمان: 7 / 149 / 9801.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت تشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه خداوند عز و جلبنده‏اى را دوست بدارد، او را به بلايى گرفتارى و مصيبتى بزرگ، مبتلا مى‏كند. پس اگر آن بنده راضى گشت، بهره‏اش نزد خداوند، رضايت است و اگر ناخشنود گشت، بهره‏اش نزد خداوند، ناخشنودى است.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: بزرگى پاداش، همراه بزرگىِ بلاست. خداوند، هرگاه مردمى را دوست بدارد، مبتلايشان مى‏كند. پس هركه خشنود گشت، بهره‏اش خشنودى است و هركه ناخشنود گشت، بهره‏اش ناخشنودى است.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند عز و جل هرگاه مردمى را دوست بدارد، مبتلايشان مى‏كند. پس هركه صبر كند، بهره‏اش صبر است و هركه بى‏تابى كند، بهره‏اش بى‏تابى است.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه خداوند، بنده‏اى را دوست بدارد، مبتلايش مى‏كند. پس اگر صبر كرد، او را برمى‏گزيند و اگر خشنود گشت، او را ويژه خود مى‏گرداند.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند متعال، هرگاه بنده‏اى را دوست بدارد، او را مبتلا مى‏كند و اگر او را مبتلا كرد و او صبر كرد، پاداشش مى‏دهد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند عز و جل هرگاه بنده‏اى را دوست بدارد، بلا (گرفتارى) را به او مى‏پيوندد؛ زيرا خداوند مى‏خواهد او را خالص سازد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: بلا هر روز مى‏گويد: به كدام سو روم؟ آن‏گاه خداوند متعال مى‏فرمايد: «به سوى دوستان و فرمانبرانم. با تو كارهايشان را مى‏آزمايم، با تو صبرشان را آشكار مى‏كنم، با تو گناهانشان را پاك مى‏كنم و با تو بر منزلت آنان مى‏افزايم».

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند عز و جل، هرگاه بنده‏اى را دوست بدارد، او را مبتلا مى‏كند تا صداى [دعاى]او را بشنود.