حدیث دربارهمبتلا شدن به بلاى بزرگ
الإمام الباقر عليهالسلام: إنَّ اللّهَ تَبارَكَ وتَعالى إذا أحَبَّ عَبدا غَتَّهُ بِالبَلاءِ غَتّا، وثَجَّهُ بِالبَلاءِ ثَجّا. فَإِذا دَعاهُ، قالَ: لَبَّيكَ عَبدي، لَئِن عَجَّلتُ لَكَ ما سَأَلتَ إنّي عَلى ذلِكَ لَقادِرٌ، ولَئِنِ ادَّخَرتُ لَكَ فَمَا ادَّخَرتُ لَكَ فَهُوَ خَيرٌ لَكَ. ۱
امام باقر عليهالسلام: خداوند متعال، هرگاه بندهاى را دوست بدارد، او را در بلا، نيك فرو مىبرد و بلا را سخت بر او سرازير مىكند. پس چون آن بنده دعا كند، خداوند مىگويد: «بندهام، لبّيك! اگر [بخواهم] آنچه را از من درخواست كردهاى، به سرعت برايت فراهم آورم، بر اين كار قادرم و اگر آن را برايت ذخيره كنم، آنچه ذخيره كردهام، برايت بهتر است».
۱.الكافي: 2 / 253 / 7 عن حمّاد عن أبيه، المؤمن: 25 / 39، التمحيص: 34 / 25 عن سدير، جامع الأخبار: 312 / 868 وفيه «عنّه بالبلاء عنّا» بدل «غتّه بالبلاء غتّا» و «بجّه بالبلاء بجّا» بدل «ثجّه بالبلاء ثجّا»، بحارالأنوار: 67 / 208 / 10.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر