حدیث دربارهمبتلا شدن به بلاى بزرگ

الدعوات: قال [النَّبيُّ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله]: إذا أحَبَّ اللّه‏ُ عَبدا اِبتَلاهُ، فَإِذا أحَبَّهُ اللّه‏ُ الحُبَّ البالِغَ اقتَناهُ. قالوا: ومَا اقتِناؤُهُ؟ قالَ: ألاّ يَترُكَ لَهُ مالاً ولا وَلَدا. ۱

الدعوات: [پيامبر خدا]فرمود: «هرگاه خداوندْ بنده‏اى را دوست بدارد، مبتلايش مى‏كند و چون او را بسيار دوست بدارد، او را [براى خود]بر مى‏گيرد». پرسيدند: چگونه او را برمى‏گيرد؟ فرمود: «نه مالى برايش مى‏گذارد و نه فرزندى».

۱.الدعوات: 166/461، إرشاد القلوب: 26 وفيه «افتناه» بدل «اقتناه»، بحار الأنوار: 81/188/45؛ الفردوس: 1/250/968 عن أبيعتبة الخولانينحوه، شرح نهج البلاغة: 18/318 مرفوعا، كنزالعمّال: 11/100/30793 نقلاً عن الطبراني وابن عساكر عن أبي عقبة الخولاني.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت تشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه خداوند عز و جلبنده‏اى را دوست بدارد، او را به بلايى گرفتارى و مصيبتى بزرگ، مبتلا مى‏كند. پس اگر آن بنده راضى گشت، بهره‏اش نزد خداوند، رضايت است و اگر ناخشنود گشت، بهره‏اش نزد خداوند، ناخشنودى است.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: بزرگى پاداش، همراه بزرگىِ بلاست. خداوند، هرگاه مردمى را دوست بدارد، مبتلايشان مى‏كند. پس هركه خشنود گشت، بهره‏اش خشنودى است و هركه ناخشنود گشت، بهره‏اش ناخشنودى است.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند عز و جل هرگاه مردمى را دوست بدارد، مبتلايشان مى‏كند. پس هركه صبر كند، بهره‏اش صبر است و هركه بى‏تابى كند، بهره‏اش بى‏تابى است.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه خداوند، بنده‏اى را دوست بدارد، مبتلايش مى‏كند. پس اگر صبر كرد، او را برمى‏گزيند و اگر خشنود گشت، او را ويژه خود مى‏گرداند.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند متعال، هرگاه بنده‏اى را دوست بدارد، او را مبتلا مى‏كند و اگر او را مبتلا كرد و او صبر كرد، پاداشش مى‏دهد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند عز و جل هرگاه بنده‏اى را دوست بدارد، بلا (گرفتارى) را به او مى‏پيوندد؛ زيرا خداوند مى‏خواهد او را خالص سازد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: بلا هر روز مى‏گويد: به كدام سو روم؟ آن‏گاه خداوند متعال مى‏فرمايد: «به سوى دوستان و فرمانبرانم. با تو كارهايشان را مى‏آزمايم، با تو صبرشان را آشكار مى‏كنم، با تو گناهانشان را پاك مى‏كنم و با تو بر منزلت آنان مى‏افزايم».

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند عز و جل، هرگاه بنده‏اى را دوست بدارد، او را مبتلا مى‏كند تا صداى [دعاى]او را بشنود.