حدیث دربارهكلّياتى درباره ويژگى هاى دوستداران خدا

عدّة الداعي عن كعب الأحبار: مَكتوبٌ فِي التَّوراةِ: يا موسى، مَن أحَبَّني لَم يَنسَني، ومَن رَجا مَعروفي ألَحَّ في مَسأَلَتي. ۱

عدّة الداعى ـ به نقل از كعب الأحبار ـ : در تورات نوشته شده است: «اى موسى! هركه مرا دوست داشته باشد، فراموشم نمى‏كند و هركه اميدوار به نيكى‏ام باشد، به اصرار از من درخواست مى‏كند».

۱.عدّة الداعي: 143، أعلام الدين: 327، بحار الأنوار: 93 / 340 / 11.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت تشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله ـ در دعاى «جوشن كبير» ـ : اى آن كه سرگردانان به او پناه مى‏آورند! اى آن كه خواستاران به او انس مى‏گيرند! اى آن كه دوستداران به او افتخار مى‏كنند!

إرشاد القلوب ـ در ضمن «حديث معراج» ـ : [خداوند متعال مى‏فرمايد:] اى احمد! چنين نيست كه هركه بگويد خدا را دوست دارم، مرا دوست داشته است؛ مگر آن كه به اندازه نيازش بخورد؛ لباس كم بها بپوشد، [پهلو از بستر تهى كند و به دليل طولانى شدن سجده] در سجده به خواب رود، و قيامش [در نماز]طولانى شود؛ خاموشى پيشه كند، بر من توكل كند؛ بسيار بگريد؛ كم بخندد؛ با هواى نفسش مخالفت كند؛ مسجد را خانه خود، دانش را دوست، زهد را همنشين، عالمان را دوستان، و فقيران را همراهان خود سازد؛ خشنودى مرا بجويد؛ سخت از عاصيان بگريزد؛ نيك به ياد من مشغول باشد؛ همواره و بسيار تسبيح گويد؛ پايبند عهد خود باشد؛ به وعده‏اش وفا كند؛ قلبش پاكيزه باشد؛ در نمازش پاك و در فريضه‏هايش كوشا باشد؛ خواستار پاداش من، ترسان از عذاب من و نزديك و همنشين دوستانم باشد.

امام صادق عليه‏السلام ـ در آنچه به ايشان نسبت داده شده است ـ : مشتاق، نه ميل به غذا دارد، نه از نوشيدنى‏اى لذّت مى‏برد، نه خوابى خوش دارد، نه با دوستى انس مى‏گيرد، نه به خانه‏اى روى مى‏آورد، نه در جايى آبادان، منزل مى‏كند، نه لباسى نرم به تن مى‏كند و نه هيچ قرار و آرامى دارد. شب و روز، خدا را عبادت مى‏كند و آرزومند رسيدن به چيزى است كه اشتياقش را دارد و با زبان شوقِ خود كه از نهانش خبر مى‏دهد، با او راز مى‏گويد؛ همان‏گونه كه خداوند، از ميعاد موسى بن عمران عليه‏السلامبا پروردگارش، چنين خبر مى‏دهد: «پروردگارا! به سويت شتافتم تا خشنود گردى» . پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله حال شوق موسى عليه‏السلامرا به پروردگارش چنين توضيح داده كه آن حضرت در مدت چهل روز كه رفت و آمدش به ميقات طول كشيد، نه چيزى خورد، و نه چيزى آشاميد، و نه خوابيد، و نه به چيزى از اين كارها ميل پيدا كرد. پس هرگاه به ميدان شوق گام نهادى، بر نفْست و خواسته دنيايى‏ات [به نشانه ترك آنها]تكبير بزن و آنچه را بدان انس دارى، واگذار و از هر چيزى جز معشوقت پرهيز نما و ميان زندگى و مرگت، بانگ «لبيك، اللهم لبيك!» سر ده كه خداوند متعال، پاداشت را عظيم گرداند. حكايت مشتاق، حكايت غريق است كه انديشه‏اى جز رهايى خويش ندارد و هر چيزى جز آن را فراموش مى‏كند.