حدیث دربارهآنان كه خدا دشمنشان مى دارد

عنه صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خُلُقانِ يُحِبُّهُمَا اللّه‏ُ، وخُلُقانِ يُبغِضُهُمَا اللّه‏ُ؛ فَأَمَّا اللَّذانِ يُحِبُّهُمَا اللّه‏ُ فَالسَّخاءُ وَالسَّماحَةُ. وأمَّا اللَّذانِ يُبغِضُهُمَا اللّه‏ُ تَعالى فَسوءُ الخُلُقِ وَالبُخلُ. وإذا أرادَ اللّه‏ُ بِعَبدٍ خَيرا اِستَعمَلَهُ عَلى قَضاءِ حَوائِجِ النّاسِ. ۱
رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، دو خوى را دوست دارد و دو خوى را دشمن مى‏دارد. آن دو خوى كه خداوند دوستشان مى‏دارد، بخشندگى و آسانگيرى است، و آن دو كه خداوند متعال دشمنشان مى‏دارد، بداخلاقى و بُخل است. هرگاه خداوند خوبى بنده‏اى را بخواهد، او را به برآوردن نيازهاى مردم، به كار وا مى‏دارد.
۱.شُعب الإيمان: 6 / 117 / 7659 و ج 7 / 426 / 10839، الفردوس: 2 / 199 / 2989 نحوه وكلّها عن عبداللّه‏ بن عمرو، كنز العمّال: 6 / 351 / 16014.

احادیث دیگر این موضوع

۸