حدیث دربارهخطرناك ترين مانع

المحجّة البيضاء: در اخبار داوود عليه‏السلام آمده است كه خداوند به او وحى كرد: «اى داوود! تو مى‏پندارى كه دوستم دارى. پس دنيا دوستى را از قلبت بيرون كن؛ زيرا دوستى من و آن، در هيچ قلبى جمع نمى‏شود. اى داوود! دوستى‏ام را يكسره خالص كن و با اهل دنيا به گونه‏اى [معتدلانه]معاشرت كن. درباره [احكام]دينت از من تقليد كن، نه از آدميان. امّا هر آنچه برايت روشن گشت كه با محبّت من همساز است، آن را حفظ كن. امّا آنچه بر تو دشوار گشت، پس در آن، از من تقليد كن و بر من حق است كه تربيت و استوار داشتنت را به عهده بگيرم و راهنما و راهبرت باشم. بى آن كه از من درخواست كنى، به تو مى‏بخشم و در سختى‏ها به تو كمك مى‏كنم؛ زيرا من بر خود عهد كرده‏ام كه پاداش ندهم، مگر به بنده‏اى كه از خواست و اراده‏اش بگريزد و خود را برابرم بيفكند، چون كه هيچ بى‏نيازى‏اى جز با من نيست. پس هرگاه چنين بودى، بى‏كسى و خوارى را از تو برطرف خواهم كرد و انس و شيرينى را در قلبت جاى خواهم داد».