پرهيز از دنيا

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه خدا بنده‏اى را دوست بدارد، او را از دنيا مى‏پرهيزانَد، همان‏گونه كه يكى از شما بيمار خود را از آب مى‏پرهيزاند.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، دنيا را به كسى كه دوست دارد و كسى كه دوست ندارد، مى‏دهد؛ امّا دين را جز به كسى كه دوست دارد، نمى‏دهد. پس هر كه خداوند به وى دين داده، دوستش داشته است.

امام على عليه‏السلام: خداوند سبحان، مال را به آن كه دوست مى‏دارد و دشمن مى‏دارد، مى‏بخشد؛ امّا دانش را جز به كسى كه دوست دارد، نمى‏بخشد.

امام على عليه‏السلام: هرگاه خداوند سبحان، بنده‏اى را دوست بدارد، دارايى را مورد نفرتش قرار مى‏دهد و آرزوهايش را كوتاه مى‏گرداند.

امام على عليه‏السلام: از جمله چيزهايى كه پستى دنيا را به تو نشان مى‏دهد، آن است كه خداوند عز و جل بساط آن را از روى عنايت و خيرخواهى، از سرِ اوليا و دوستانش بركشيده و از روى ابتلا و آزمون، آن را براى دشمنانش گسترده است.

امام باقر عليه‏السلام: خداوند عز و جل دنيا را هم به كسى كه [خودْ] دوستش دارد و هم به كسى كه دشمنش مى‏دارد، مى‏بخشد؛ امّا آخرت را جز به كسى كه دوستش دارد، نمى‏بخشد.

امام صادق عليه‏السلام: خداوند عز و جل دنيا را هم به كسى كه دوستش دارد و هم به كسى كه دشمنش مى‏دارد، مى‏بخشد؛ امّا ايمان را جز به كسى كه دوستش دارد، نمى‏بخشد.