حدیث دربارهپرهيز از دنيا

عنه صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: إنَّ اللّه‏َ عز و جل يُعطِي الدُّنيا مَن يُحِبُّ ومَن لا يُحِبُّ، ولا يُعطِي الدّينَ إلاّ لِمَن أحَبَّ؛ فَمَن أعطاهُ اللّه‏ُ الدّينَ فَقَد أحَبَّهُ. ۱

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، دنيا را به كسى كه دوست دارد و كسى كه دوست ندارد، مى‏دهد؛ امّا دين را جز به كسى كه دوست دارد، نمى‏دهد. پس هر كه خداوند به وى دين داده، دوستش داشته است.

۱.مسند ابن حنبل: 2/33/3672، المستدرك على الصحيحين: 2/485/3671، شُعب الإيمان: 4/395/5524 كلّها عن عبداللّه‏ بن مسعود، كنز العمّال: 15/862/43431؛ الكافي: 2/215/2، المحاسن: 1 / 341 / 704 كلاهما عن مالك بن أعين، تحف العقول: 300 كلّها عن الإمام الباقر عليه‏السلام، التمحيص: 51/96 عن عبداللّه‏ بن سنان عن‏الإمام‏الصادق عليه‏السلام وكلّها نحوه، بحار الأنوار: 68/203/2.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت تشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه خدا بنده‏اى را دوست بدارد، او را از دنيا مى‏پرهيزانَد، همان‏گونه كه يكى از شما بيمار خود را از آب مى‏پرهيزاند.

امام على عليه‏السلام: خداوند سبحان، مال را به آن كه دوست مى‏دارد و دشمن مى‏دارد، مى‏بخشد؛ امّا دانش را جز به كسى كه دوست دارد، نمى‏بخشد.

امام على عليه‏السلام: هرگاه خداوند سبحان، بنده‏اى را دوست بدارد، دارايى را مورد نفرتش قرار مى‏دهد و آرزوهايش را كوتاه مى‏گرداند.

امام على عليه‏السلام: از جمله چيزهايى كه پستى دنيا را به تو نشان مى‏دهد، آن است كه خداوند عز و جل بساط آن را از روى عنايت و خيرخواهى، از سرِ اوليا و دوستانش بركشيده و از روى ابتلا و آزمون، آن را براى دشمنانش گسترده است.

امام باقر عليه‏السلام: خداوند عز و جل دنيا را هم به كسى كه [خودْ] دوستش دارد و هم به كسى كه دشمنش مى‏دارد، مى‏بخشد؛ امّا آخرت را جز به كسى كه دوستش دارد، نمى‏بخشد.

امام صادق عليه‏السلام: خداوند عز و جل دنيا را هم به كسى كه دوستش دارد و هم به كسى كه دشمنش مى‏دارد، مى‏بخشد؛ امّا ايمان را جز به كسى كه دوستش دارد، نمى‏بخشد.