دفع بلا

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دعا، براى دفع بلا، سودمند است. خداوند عز و جل فرموده است: «بجز قوم يونس كه وقتى ايمان آوردند، بلا را از آنان برطرف نموديم» ؛ يعنى: وقتى كه دعا كردند.

امام على عليه السلام:احتياط، قضا را برنمى گردانَد؛ امّا دعا، قضا را برمى گردانَد. خداوند متعال فرموده است: «[چرا هيچ شهرى نبود كه]اهل آن] ايمان بياورد و ايمانش به حال آن [مردم]سود ببخشد؟ [بجز قوم يونس كه وقتى ايمان آوردند، عذابِ خواركننده را در زندگى دنيا از آنان برطرف كرديم و تا چندى برخوردارشان ساختيم» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با دعا، به استقبال بلا برويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بلا را با دعا، پس بزنيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:درهاى بلا را با دعا ببنديد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:موج هاى بلا را با دعا برگردانيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:براى دفع بلا، به دعا مجهّز شويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:فاجعه بلا را با دعا]از خود] دور كنيد.

جامع الأخبار:پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: و هرگاه در ميان امّت من، ده خصلت پديدار گردد، خداوند، آنان را به ده چيز مجازات مى كند. گفته شد: آنها چيست، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «هرگاه كم دعا كنند، بلا نازل مى شود.».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه دعا كردن كاستى گيرد، بلا فرود مى آيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:احتياط، هرگز جلوى تقدير را نمى گيرد، در حالى كه دعا، براى دفع آنچه نازل شده و آنچه نازل نشده، سودمند است. ۳ بلا كه نازل مى شود دعا او را مى گيرد و با هم تا روز قيامت، دست به گريبان مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بلا به بنده مى آويزد و بنده، خدا را ياد مى كند و از او عافيت درخواست مى كند و در نتيجه، خداوند، عافيت را [برايش] نگه مى دارد، و دعا و بلا، تا روز قيامت با يكديگرند. ۳

امام زين العابدين عليه السلام:دعا و بلا تا روز قيامت، رفيق و همراه اند. دعا، بلاى استوارگشته را نيز برمى گردانَد.

امام كاظم عليه السلام:دعا، به استقبال بلا مى رود و تا روز قيامت با هم مى سازند.

امام على عليه السلام:امواج بلا را، پيش از آن كه بلا درآيد، با دعا كردن از خود بگردانيد؛ زيرا سوگند به آن كه دانه را شكافت و جاندار را آفريد، حركت بلا به سوى مؤمن، شتابنده تر از فرود آمدن سيلاب از فراز تپّه به پايين آن و از دويدنِ اسبان تاتارى است.

امام على عليه السلام:براى خداوندِ سبحان، خشم ها و عذاب هايى است. پس، هرگاه بر شما نازل شدند، آنها را با دعا كردن برگردانيد؛ زيرا بلا را چيزى جز دعا، پس نمى زند.

امام على عليه السلام:هر كه خوش دارد بلا از او برطرف شود، بسيار دعا كند.

امام على عليه السلام:هيچ نعمت و خرّمى زندگى اى به زوال نيامد، مگر به سبب گناهانى كه صاحبانش مرتكب شدند. خداوند، هرگز به بندگان ستم نمى كند. اگر با دعا و توبه به استقبالش مى رفتند، آن نعمت ها و خوشى ها به زوال نمى آمدند، و اگر زمانى كه عذاب ها بر ايشان فرود آمد و نعمت هايشان گرفته شد با خلوص نيّت به خداوند عز و جل پناه مى بُردند و سستى و زياده روى [و ستم بر خويشتن]نمى كردند، بى گمان، خداوند، تباهى هاى آنان را به سامان مى آورد و نعمت ها را به ايشان بازمى گردانْد.

امام على عليه السلام:با دعاست كه گرفتارى برطرف مى شود.

امام على عليه السلام:با دعاست كه بلا، دفع مى شود.

امام صادق عليه السلام:خداوند عز و جل به وسيله دعا، آنچه را كه مى داند براى آن به درگاهش دعا مى شود و او، آن دعا را اجابت مى نمايد، دفع مى كند و اگر بنده به آن دعا موفّق نشده بود، هر آينه، به او بلايى مى رسيد كه ريشه اش را از روى زمين برمى كَنْد. ۳

امام صادق عليه السلام:خداوند، عذاب را تنها از قوم يونس عليه السلام برگرداند.؛ زيرا در آن روز كه عذاب بر ايشان فرود آمد، آن مرد دانا به آنان گفت: «اى قوم من! به خدا پناه ببريد، شايد كه بر شما رحم آورَد و عذاب را از شما بگردانَد». مردم گفتند: چه كنيم؟ گفت: «همگى فراهم آييد و به بيابان برويد و زنان و كودكان و اشتران و بچّه هايشان، گاوها و گوساله هايشان، گوسپندان و برّه هايشان را از هم جدا سازيد. سپس گريه و دعا كنيد». مردم رفتند و چنين كردند و فغان و مويه سر دادند. پس، خداوند بر ايشان رحمت آورد و عذاب را از آنان گردانْد و آن را بر كوه ها پراكَنْد.

تفسير العيّاشىـ به نقل از ابو بصير ـامام صادق عليه السلام فرمود: «چون عذاب بر سرِ قوم يونس عليه السلام سايه افكند، به درگاه خدا دعا كردند و او، عذاب را از آنان گردانْد». گفتم: اين، چگونه مى شود؟ فرمود: «در علم خداوند بود كه عذاب را از آنها مى گردانَد».

الكافىـ به نقل از هشام بن سالم ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: «آيا بلاىِ دراز مدّت را از بلاى كوتاه مدّت بازمى شناسيد؟» گفتيم: خير. فرمود: «هرگاه در هنگام بلا به فردى از شما دعا كردن الهام شد، بدانيد كه آن بلا، كوتاه است».

امام كاظم عليه السلام:هيچ بلايى نيست كه بنده مؤمنى بدان گرفتار آيد و خداوند عز و جل، او را توفيق دعا كردن دهد، مگر اين كه آن بلا، به زودى برطرف شود و هيچ بلايى نيست كه بنده اى مؤمن بدان گرفتار آيد و از دعا كردن خوددارى ورزد، مگر اين كه آن بلا به درازا كشد. پس، هرگاه بلا فرود آمد، به درگاه خداوند عز و جل دعا و التماس كنيد.

داوود عليه السلام:براى خداوند، خشم ها و عذاب هايى است. پس هرگاه آنها را ديديد، زخم هايتان را با دعا درمان كنيد؛ زيرا خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد: «اگر مردان خاشع، كودكان شيرخوار و حيوانات چرنده نبودند، سيلاب عذاب را بر شما فرو مى ريختم».