سجده كردن

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه به سجده رفتيد، در دعا پافشارى ورزيد؛ زيرا سزاوار است كه [در اين حال]دعايتان مستجاب شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نزديك ترين حالتِ بنده به پروردگارش زمانى است كه در سجده است. پس [در اين حالت،] بسيار دعا كنيد.

الاُصول الستّة عشرـ به نقل از سعيد بن يسار ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: در حال ركوع، دعا كنم يا در حال سجده؟ فرمود: «البته در حال سجده، دعا كن؛ زيرا نزديك ترين زمان بنده به خداوند، زمانى است كه او در سجده است. [در آن حالت] براى دنيا و آخرتت دعا كن».

الكافىـ به نقل از عبد اللّه بن هلال ـ: به امام صادق عليه السلام از پراكنده شدن اموالمان و بلايى كه بر سرمان آمده بود، شِكوه كردم. فرمود: «زمانى كه در سجده هستى، دعا كن؛ زيرا نزديك ترين زمان بنده به خداوند، وقتى است كه در سجده است».

الكافىـ به نقل از عبد الرحمان بن سَيّابه ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: آيا در سجده دعا كنم؟ فرمود: «البته، براى دنيا و آخرت، دعا كن؛ زيرا او پروردگارِ دنيا و آخرت است».

الكافىـ به نقل از جميل بن درّاج ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: «بنده، آن گاه به پروردگارش نزديك تر است كه در سجده است و دعا مى كند. پس، وقتى به سجده مى روى، چه مى گويى؟». گفتم: قربانت شوم! به من بياموز كه چه بگويم. فرمود: «بگو: اى پروردگارِ پروردگاران، اى شاهِ شاهان، اى مهترِ مهتران، اى سلطانِ سلاطين، و اى اِله اِلهان (/ اى معبود معبودان)! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و با من، چنين و چنان كن. سپس بگو: زيرا من، بنده تو هستم. عنان اختيارم در مُشت توست. آن گاه، هر دعايى كه خواستى، بكن و از او درخواست نما؛ زيرا او بسى بخشنده است و هيچ چيز برايش سنگين نيست».

امام صادق عليه السلام:هر گاه گرفتارى يا بلايى به كسى رسيد يا امرى اندوهگينش ساخت، زانوان و آرنج هايش را بالا بزند و آنها را به زمين بچسبانَد و سينه اش را بر خاك بگذارد و آن گاه، همچنان كه به سجده افتاده است، حاجتش را بخواهد.

امام صادق عليه السلام:هر گاه گرفتارى اى برايت پيش آمد كه تو را به ستوه آورْد، پيشانى بر خاك بگذار و بگو: «اى خوار كننده هر گردن فرازى، اى عزّت دهنده هر خوارى! به حق [و حقّانيت]تو سوگند كه طاقتم طاق گشته است، بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و گِرِه از كارم بگشاى.

امام صادق عليه السلام:هر گاه بنده در حال سجده، سه بار بگويد: «خدايا، پروردگارا، سرورا!»، خداى ـ تبارك و تعالى ـ پاسخش مى دهد: «بله، اى بنده من! حاجتت را بخواه».

امام صادق عليه السلام:بنده، هر گاه به سجده رود و بگويد: «پروردگارا، پروردگارا!»، آن قدر كه نفسش قطع شود، خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به او مى فرمايد: «بله، حاجتت چيست؟».

الكافىـ به نقل از جعفر بن على ـ: ابوالحسن عليه السلام ۲ را ديدم كه بعد از نماز، به سجده رفت و دو ساعدش را بر زمين نهاد و سينه اش را به زمين چسبانيد و دعا كرد.