حدیث دربارهعمل

الإمام الرضا عليه السلام:سَبعَةُ أشياءَ بِغَيرِ سَبعَةِ أشياءَ مِنَ الاِستِهزاءِ: مَنِ استَغفَرَ بِلِسانِهِ ولَم يَندَم فَقَدِ استَهزَأَ بِنَفسِهِ، ومَن سَأَلَ اللّهَ التَّوفيقَ ولَم يَجتَهِد فَقَدِ استَهزَأَ بِنَفسِهِ، ومَنِ استَحزَمَ ولَم يَحذَر فَقَدِ استَهزَأَ بِنَفسِهِ، ومَن سَأَلَ اللّهَ الجَنَّةَ ولَم يَصبِر عَلَى الشَّدائِدِ فَقَدِ استَهزَأَ بِنَفسِهِ، ومَن تَعَوَّذَ بِاللّهِ مِنَ النّارِ ولَم يَترُكِ الشَّهَواتِ فَقَدِ استَهزَأَ بِنَفسِهِ، ومَن ذَكَرَ اللّهَ ولَم يَستَبِق إلى لِقائِهِ فَقَدِ استَهزَأَ بِنَفسِهِ. ۱

امام رضا عليه السلام:هفت چيز بدون هفت چيز، مسخره است. كسى كه با زبانش آمرزش بطلبد، ولى [از گناهش]پشيمان نباشد، در حقيقت، خودش را مسخره كرده است. كسى كه از خدا توفيق بخواهد، ولى تلاش نكند، در حقيقت، خودش را مسخره كرده است. كسى كه جوياى دورانديشى باشد اما احتياط نورزد، در حقيقت خودش را مسخره كرده است. كسى كه از خدا بهشت بخواهد، ولى سختى ها را تحمّل نكند، در حقيقت، خودش را مسخره كرده است. كسى كه از آتش به خدا پناه برد، ولى شهوات را فرو نگذارد، در حقيقت، خودش را مسخره كرده است. و كسى كه ياد خدا كند، امّا به سوى لقاى او نشتابد، در حقيقت، خودش را مسخره كرده است.

۱.كنزالفوائد: ج 1 ص 330 عن أيّوب بن نوح، بحار الأنوار: ج 78 ص 356 ح 11.

کلیدواژه‌ها عمل حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل به برادرم عُزير، وحى فرمود كه: «. اى عُزير! مرا به اندازه اى كه تاب عذابم را دارى، نافرمانى كن و حوائجت را به اندازه اى كه برايم عمل مى كنى، از من بخواه».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دعاكننده بدون عمل، همانند كسى است كه با كمانِ بى زِه تيراندازى مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دعا براى عمل نيك، همانند نمك براى غذاست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همه كارهاى نيك، نصف عبادت است و دعا نصف ديگرش. پس هر گاه خداوند خير بنده اى را بخواهد، دلش را براى دعا خالص مى گرداند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از خداوند عز و جل فرمان بريد تا او [نيز خواسته هاى] شما را اجابت كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به داوود عليه السلام وحى فرمود: «. هيچ بنده اى نيست كه از من فرمان ببرد، مگر اين كه پيش از آن كه از من بخواهد، به او عطا مى كنم، و پيش از آن كه از من درخواست كند، اجابتش مى كنم، و پيش از آن كه از من آمرزش بطلبد، او را مى آمرزم».

امام صادق عليه السلام:خداى متعال به داوود عليه السلام وحى كرد كه: «به قومَت برسان كه هيچ بنده اى از ايشان نيست كه به طاعتم فرمانش دهم و او از من اطاعت كند، مگر اين كه وظيفه من است كه او را بر طاعتم كمك نمايم. پس، اگر از من درخواست كرد، عطايش مى كنم، و اگر مرا خواند، پاسخش مى دهم، و اگر به من پناه آورد، پناهش مى دهم، و اگر از من بسندگى خواست، او را بس خواهم بود، و اگر به من توكّل كرد، او را حفظ مى كنم، و اگر همه خَلقم براى او دسيسه كنند، من به نفع او دسيسه مى كنم.

عدّة الداعى:در حديث قدسى آمده است: «اى فرزند آدم! من توانگرى هستم كه هرگز فقير نمى شوم. در هر چه به تو دستور داده ام، از من اطاعت كن تا تو را نيز توانگرى گردانم كه فقير نشوى. اى فرزند آدم! من زنده اى هستم كه هرگز نمى ميرم. از دستورات من اطاعت كن تا تو را نيز زنده اى گردانم كه نميرى. اى فرزند آدم! من به هر چه بگويم: هست شو، هست مى شود. از دستورات من اطاعت كن تا تو را نيز چنان گردانم كه به هر چه بگويى: هست شو، هست شود».