حدیث دربارهبا صداى آهسته

نهج الدعا ( ج ۱، ص ۱۷۲، ح ۲۵۸

امام صادق علیه‌السلام

با صداى آهسته

الإمام الصادق عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ لِعَبدِ اللّهِ بنِ جُندَبٍ ـ: يَابنَ جُندَبٍ. وَاخفِضِ الصَّوتَ، إنَّ رَبَّكَ الَّذي يَعلَمُ ما تُسِرّونَ وما تُعلِنونَ، قَد عَلِمَ ما تُريدونَ قَبلَ أن تَسأَلوهُ. ۱

امام صادق عليه السلامـ در سفارش به عبد اللّه بن جندب ـ: اى پسر جندب!. صدايت را پايين بياور. پروردگار تو از آنچه در دل داريد يا آشكار مى سازيد، آگاه است. پيش از آن كه از او درخواست كنيد، مى داند كه چه مى خواهيد.

۱.تحف العقول: ص 305، بحار الأنوار: ج 78 ص 284 ح 1.

کلیدواژه‌ها دعا آداب دعا کردن حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۷

عوالى اللآلى:روايت شده است كه پرسنده اى از پيامبر خدا پرسيد: آيا پروردگار ما نزديك است تا آهسته بخوانيمش، يا دور است تا آوازش دهيم؟ پس، اين آيه نازل شد: «و هر گاه بندگانم از تو درباره من مى پرسند، [بگو:] من نزديكم» تا آخر آيه.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره اين سخن خداوند متعال كه: «و نمازت را با صداى بلند و يا با صداى بسيار آهسته مخوان» ـ: اين، در دعاست. در هنگام دعا كردن، صدايت را بلند مكن كه چون گناهانت را ياد كنى، ديگران بشنوند و بدانها سرزنشت كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، سه كار را از شما ناخوش مى دارد: بيهوده گويى در هنگام [تلاوت]قرآن؛ بلند كردن صدا در دعا؛ و دست بر كمر نهادن در حال نماز. بعضى شارحان حديث، واژه «تخصُّر» را در متن روايت، به معناى تكيه دادن بر عصا و مانند آن دانسته اند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال، سه چيز را از شما ناخوش مى دارد: بيهوده گويى در هنگام قرائت قرآن؛ دست به كمر نهادن در نماز؛ و بلند كردن صدا به دعا، و هنگام دعا كردن.

إرشاد القلوب:پيامبر خدا شنيد كه عدّه اى با صداى بلند دعا مى كنند. فرمود: «صداهايتان را بلند نكنيد. پروردگار شما. كَر نيست».

صحيح البخارىـ به نقل از ابو موسى اشعرى ـ: چون پيامبر خدا به جنگ خيبر رفت (يا گفته شده [به سوى خيبر]حركت كرد)، مردم به وادى اى رسيدند و فرياد تكبير، سر دادند: اللّه اكبر، اللّه اكبر، لا إله إلاّ اللّه! پيامبر خدا فرمود: «آرام باشيد. شما شخص كَر يا غايبى را كه صدا نمى زنيد. شما، كسى را صدا مى زنيد كه شنوا و نزديك است و در كنارِ شماست».

سنن أبى داوودـ به نقل از ابو موسى اشعرى ـ: در سفرى با پيامبر خدا بودم. چون مردم نزديك مدينه رسيدند، بانگ تكبير برآوردند. پيامبر خدا فرمود: «اى مردم! شما شخص كَر يا غايبى را كه نمى خوانيد. آن كسى كه او را مى خوانيد، بين شما و گردن مَركب هاى شماست». كنايه از اين كه خداوند از گردنِ مركب هايى كه بر آن سواريد، به شما نزديك تر است.