با صداى آهسته
8 حدیث
عوالى اللآلى:روايت شده است كه پرسنده اى از پيامبر خدا پرسيد: آيا پروردگار ما نزديك است تا آهسته بخوانيمش، يا دور است تا آوازش دهيم؟
پس، اين آيه نازل شد: «و هر گاه بندگانم از تو درباره من مى پرسند، [بگو:] من نزديكم» تا آخر آيه.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره اين سخن خداوند متعال كه: «و نمازت را با صداى بلند و يا با صداى بسيار آهسته مخوان» ـ: اين، در دعاست. در هنگام دعا كردن، صدايت را بلند مكن كه چون گناهانت را ياد كنى، ديگران بشنوند و بدانها سرزنشت كنند.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، سه كار را از شما ناخوش مى دارد: بيهوده گويى در هنگام [تلاوت]قرآن؛ بلند كردن صدا در دعا؛ و دست بر كمر نهادن در حال نماز. ۳
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ تَعالى كَرِهَ لَكُم ثَلاثا: اللَّغوَ عِندَ قِراءَةِ القُرآنِ، وَالتَّخَصُّرَ فِي الصَّلاةِ، ورَفعَ الأَصواتِ بِالدُّعاءِ وعِندَ الدُّعاءِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال، سه چيز را از شما ناخوش مى دارد: بيهوده گويى در هنگام قرائت قرآن؛ دست به كمر نهادن در نماز؛ و بلند كردن صدا به دعا، و هنگام دعا كردن.
۱.كنزالعمّال: ج 16 ص 46 ح 43870 نقلاً عن الديلمي عن جابر.
إرشاد القلوب:سَمِعَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله أقواما يُجاهِرونَ بِالدُّعاءِ، فَقالَ: لا تَرفَعوا بِأَصواتِكُم؛ فَإِنَّ رَبَّكُم لَيسَ بِأَصَمَّ. ۱
إرشاد القلوب:پيامبر خدا شنيد كه عدّه اى با صداى بلند دعا مى كنند. فرمود: «صداهايتان را بلند نكنيد. پروردگار شما. كَر نيست».
۱.إرشاد القلوب: ص 154.
صحيح البخاري عن أبي موسى الأشعري:لَمّا غَزا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله خَيبَرَ ـ أو قالَ: لَمّا تَوَجَّهَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله ـ أشرَفَ النّاسُ عَلى وادٍ، فَرَفَعوا أصواتَهُم بِالتَّكبيرِ: اللّهُ أكبَرُ، اللّهُ أكبَرُ، لا إلهَ إلاَّ اللّهُ.
فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: اِربَعوا ۱ عَلى أنفُسِكُم، إنَّكُم لا تَدعونَ أصَمَّ ولا غائِبا، إنَّكُم تَدعونَ سَميعا قَريبا، وهُوَ مَعَكُم. ۲
صحيح البخارىـ به نقل از ابو موسى اشعرى ـ: چون پيامبر خدا به جنگ خيبر رفت (يا گفته شده [به سوى خيبر]حركت كرد)، مردم به وادى اى رسيدند و فرياد تكبير، سر دادند: اللّه اكبر، اللّه اكبر، لا إله إلاّ اللّه!
پيامبر خدا فرمود: «آرام باشيد. شما شخص كَر يا غايبى را كه صدا نمى زنيد. شما، كسى را صدا مى زنيد كه شنوا و نزديك است و در كنارِ شماست».
سنن أبي داوود عن أبي موسى الأشعري:كُنتُ مَعَ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله في سَفَرٍ، فَلَمّا دَنَوا مِنَ المَدينَةِ كَبَّرَ النّاسُ ورَفَعوا أصواتَهُم.
فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: يا أيُّهَا النّاسُ! إنَّكُم لا تَدعونَ أصَمَّ ولا غائِبا، إنَّ الَّذي تَدعونَهُ بَينَكُم وبَينَ أعناقِ رِكابِكُم. ۱
سنن أبى داوودـ به نقل از ابو موسى اشعرى ـ: در سفرى با پيامبر خدا بودم. چون مردم نزديك مدينه رسيدند، بانگ تكبير برآوردند. پيامبر خدا فرمود: «اى مردم! شما شخص كَر يا غايبى را كه نمى خوانيد. آن كسى كه او را مى خوانيد، بين شما و گردن مَركب هاى شماست». ۲
الإمام الصادق عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ لِعَبدِ اللّهِ بنِ جُندَبٍ ـ: يَابنَ جُندَبٍ. وَاخفِضِ الصَّوتَ، إنَّ رَبَّكَ الَّذي يَعلَمُ ما تُسِرّونَ وما تُعلِنونَ، قَد عَلِمَ ما تُريدونَ قَبلَ أن تَسأَلوهُ. ۱
امام صادق عليه السلامـ در سفارش به عبد اللّه بن جندب ـ: اى پسر جندب!. صدايت را پايين بياور. پروردگار تو از آنچه در دل داريد يا آشكار مى سازيد، آگاه است. پيش از آن كه از او درخواست كنيد، مى داند كه چه مى خواهيد.
۱.تحف العقول: ص 305، بحار الأنوار: ج 78 ص 284 ح 1.