زندانى و اسير
5 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ مِن دُعائِهِ صلى الله عليه و آله في شَهرِ رَمَضانَ بَعدَ المَكتوبَةِ ـ: اللّهُمَّ رُدَّ كُلَّ غَريبٍ، اللّهُمَّ فُكَّ كُلَّ أسيرٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ از دعاى ايشان در ماه رمضان، بعد از هر نماز واجب ـ: بار خدايا! هر غريبى را [به وطن و ديارش]بازگردان. بار خدايا! هر اسيرى را آزاد گردان.
۱.المصباح للكفعمي: ص 816، البلد الأمين: ص 222، بحار الأنوار: ج 98 ص 120 ح 3.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکردعا کردن برای دیگران +2 مورد دیگر
دلائل الإمامة عن عليّ بن محمّدـ في خَبرِ عَبدِ الحَميدِ ـ: كانَ صَديقا لِمُحَمَّدِ بنِ عَبدِ اللّهِ بنِ عَلِيِّ بنِ الحُسَينِ، وأخَذَهُ أبو جَعفَرٍ [المَنصورُ] فَحَبَسَهُ زَمانا فِي المُطبِقِ ۱، فَحَجَّ، فَلَمّا كانَ يَومُ عَرَفَةَ لَقِيَهُ أبو عَبدِ اللّهِ عليه السلام فِي المَوقِفِ، فَقالَ: يا مُحَمَّدُ، ما فَعَلَ صَديقُكَ عَبدُ الحَميدِ؟ قالَ: حَبَسَهُ أبو جَعفَرٍ فِي المُطبِقِ مُنذُ زَمانٍ.
فَرَفَعَ أبو عَبدِ اللّهِ عليه السلام يَدَهُ، فَدَعا ساعَةً ثُمَّ التَفَتَ إلَيَّ وقالَ: يا مُحَمَّدُ، قَد وَاللّهِ خُلِّيَ سَبيلُ صاحِبِكَ.
قالَ مُحَمَّدٌ: فَسَأَلتُ عَبدَ الحَميدِ: أيَّ ساعَةٍ أخرَجَكَ أبو جَعفَرٍ؟ قالَ: أخرَجَني يَومَ عَرَفَةَ بَعدَ العَصرِ. ۲
دلائل الإمامةـ به نقل از على بن محمّد (درباره عبد الحميد) ـ: او (عبد الحميد)، دوستِ محمد بن عبد اللّه بن على بن الحسين عليه السلام بود. ابو جعفر [منصور] او را بازداشت و مدّتى در سياه چال، زندانى كرد. محمّد به حج رفت و در روز عرفه، امام صادق عليه السلام را در موقف ديد. امام عليه السلام به او فرمود: «اى محمّد! از دوستت عبد الحميد چه خبر؟».
گفت: مدّتى است كه ابو جعفر، او را در سياه چال، زندانى كرده است.
امام صادق عليه السلام دستش را به طرف آسمان برد و لَختى دعا كرد و سپس، رو به من نمود و فرمود: «اى محمّد! به خدا سوگند كه دوستت آزاد شد».
از عبد الحميد پرسيدم: چه وقت ابو جعفر، تو را آزاد كرد؟
گفت: بعد از نماز عصرِ روز عرفه.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکردعا کردن برای دیگران +2 مورد دیگر
رجال الكشّي عن زيد الشحّام:إنّي لَأَطوفُ حَولَ الكَعبَةِ وكَفّي في كَفِّ أبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام، ودُموعُهُ تَجري عَلى خَدَّيهِ.
فَقالَ: يا شَحّامُ، ما رَأَيتَ ما صَنَعَ رَبّي إلَيَّ؟ ثُمَّ بَكى ودَعا.
ثُمَّ قالَ لي: يا شَحّامُ، إنّي طَلَبتُ إلى إلهي في سَديرٍ وعَبدِ السَّلامِ بنِ عَبدِ الرَّحمنِ ـ وكانا فِي السِّجنِ ـ فَوَهَبَهُما لي وخَلّى سَبيلَهُما. ۱
رجال الكشّىـ به نقل از زيد شحّام ـ: گِرد كعبه طواف مى كردم، در حالى كه دستم در دست امام صادق عليه السلام بود و اشك هاى ايشان بر گونه هايش جارى بود. فرمود: «اى شحّام! نديدى پروردگارم چه لطفى به من فرمود؟».
سپس گريست و دعا كرد. آن گاه به من فرمود: «اى شحّام! من از خدايم براى سَدير و عبد السلام بن عبد الرحمن ـ كه زندانى بودند ـ درخواست كردم و خداوند، آن دو را به من بخشيد و آزادشان كرد».
۱.رجال الكشّي: ج 2 ص 470 الرّقم 372.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکردعا کردن برای دیگران +2 مورد دیگر
الكافي عن يحيى بن إبراهيم بن مهاجر:قُلتُ لِأَبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام: فُلانٌ يُقرِئُكَ السَّلامَ وفُلانٌ وفُلانٌ، فَقالَ: وعَلَيهِمُ السَّلامُ. قُلتُ: يَسأَلونَكَ الدُّعاءَ.
فَقالَ: وما لَهُم؟ قُلتُ: حَبَسَهُم أبو جَعفَرٍ [المَنصورُ]، فَقالَ: وما لَهُم وما لَهُ؟ قُلتُ: استَعمَلَهُم فَحَبَسَهُم.
فَقالَ: وما لَهُم وما لَهُ؟! ألَم أنهَهُم؟ ألَم أنهَهُم؟ ألَم أنهَهُم؟ هُمُ النّارُ، هُمُ النّارُ، هُمُ النّارُ.
ثُمَّ قالَ: اللّهُمَّ اخدَع عَنهُم سُلطانَهُم. قالَ: فَانصَرَفتُ مِن مَكَّةَ، فَسَأَلتُ عَنهُم فَإِذا هُم قد اُخرِجوا بَعدَ هذَا الكَلامِ بِثَلاثَةِ أيّامٍ. ۱
الكافىـ به نقل از يحيى بن ابراهيم بن مهاجر ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: فلانى و فلانى و فلانى، به شما سلام مى رسانند.
فرمود: «و بر ايشان، سلام باد!».
گفتم: از شما درخواستِ دعا دارند.
فرمود: «چه مشكلى دارند؟».
گفتم: ابو جعفر [منصور] آنها را زندانى كرده است.
فرمود: «آنها را چه به او؟».
گفتم: آنها را منصبى داد، سپس زندانى شان كرد.
فرمود: «آنها را چه به او؟! مگر آنها را نهى نكردم؟ مگر آنها را نهى نكردم؟! مگر آنها را نهى نكردم؟! آنها آتش اند. آنها آتش اند. آنها آتش اند».
سپس فرمود: «بار خدايا! سلطه شان را از ايشان بگردان».
من از مكّه مراجعه كردم و از حال آن سه نفر، جويا شدم. متوجّه شدم كه سه روز پس از آن دعا، آزاد شده اند.
۱.الكافي: ج 5 ص 107 ح 8، المناقب لابن شهر آشوب: ج 4 ص 233، بحار الأنوار: ج 47 ص 158 ح 225 و ص 135 ح 185.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکردعا کردن برای دیگران +2 مورد دیگر
قصص الأنبياء للثعلبيـ في بَيانِ قِصَّةِ يوسُفَ عليه السلام ـ: فَلَمّا تَبَيَّنَ لِلمَلِكِ عُذرُ يوسُفَ وعَرَفَ أمانَتَهُ وكِفايَتَهُ وعِلمَهُ وعَقلَهُ قالَ: «ائْتُونِى بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِى» ۱، فَلَمّا جاءَهُ الرَّسولُ قالَ لَهُ: أجِبِ المَلِكَ الآنَ، فَخَرَجَ يوسُفُ ودَعا لِأَهلِ السِّجنِ بِدُعاءٍ يُعرَفُ إلَى اليَومِ، وذلِكَ أنَّهُ قالَ: اللّهُمَّ اعطِف عَلَيهِم قُلوبَ الأَخيارِ، ولا تُعمِ عَنهُمُ الأَخبارَ، فَهُم أعلَمُ النّاسِ بِالأَخبارِ إلَى اليَومِ في كُلِّ بَلدَةٍ. ۲
قصص الأنبياء، ثعلبىـ در بيان داستان يوسف عليه السلام ـ: چون بى گناهى يوسف عليه السلام بر پادشاه معلوم شد و به امانتدارى و شايستگى و دانش و خردمندى او پى بُرد، گفت: «او را نزد من بياوريد تا از نزديكان خويش قرار دهم» .
فرستاده پادشاه، نزد يوسف عليه السلام رفت و گفت: پادشاه، تو را مى خواند.
يوسف عليه السلام [از زندان] بيرون آمد و براى زندانيان، دعايى كرد كه تا به امروز، معروف است. او گفت: «بار خدايا! دل هاى نيكان را متوجّه ايشان گردان و اخبار را از آنان، پوشيده مدار».
از اين رو، تا به امروز، زندانيان در هر شهرى، آگاه ترينِ مردم از اخبار هستند.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکردعا کردن برای دیگران +2 مورد دیگر