حدیث دربارهخانواده ، فرزندان و برادر
الإمام الصادق عليه السلام:لَمّا طافَ آدَمُ بِالبَيتِ وَانتَهى إلَى المُلتَزَمِ، قالَ لَهُ جَبرَئيلُ عليه السلام: يا آدَمُ أقِرَّ لِرَبِّكَ بِذُنوبِكَ في هذَا المَكانِ، فَوَقَفَ آدَمُ عليه السلام فَقالَ: يا رَبِّ إنَّ لِكُلِّ عامِلٍ أجرا وقَد عَمِلتُ، فَما أجري؟ فَأَوحَى اللّهُ عز و جل إلَيهِ: يا آدَمُ، قَد غَفَرتُ ذَنبَكَ، قالَ: يا رَبِّ ولِوُلدي أو لِذُرِّيَّتي.
فَأَوحَى اللّهُ عز و جل إلَيهِ: يا آدَمُ مَن جاءَ مِن ذُرِّيَّتِكَ إلى هذَا المَكانِ، وأقَرَّ بِذُنوبِهِ وتابَ كَما تُبتَ ثُمَّ استَغفَرَ غَفَرتُ لَهُ. ۱
امام صادق عليه السلام:هنگامى كه آدم عليه السلام كعبه را طواف كرد و به ملتزم ۲ رسيد، جبرئيل عليه السلام به او گفت: «اى آدم! در اين مكان به گناهان خود براى پروردگارت اعتراف كن».
پس، آدم عليه السلام ايستاد و گفت: پروردگارا! هر كارگرى مزدى دارد و من نيز كار كردم. مزد من چيست؟
خداوند عز و جل به او وحى فرمود كه: «اى آدم! گناهت را بخشيدم».
آدم گفت: اى پروردگار من! و فرزندانم با ذريّه ام؟
خداوند عز و جل به او وحى فرمود كه: «اى آدم! هر يك از ذريّه تو كه بدين مكان بيايد. و به گناهان خويش اعتراف كند و چنان كه تو توبه كردى، توبه كند و سپس، آمرزش بطلبد، او را نيز مى آمرزم».
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکردعا کردن برای دیگران +2 مورد دیگر