معاويه و يارانش
1 حدیث
الاحتجاج عن الشعبي وأبي مخنف ويزيد المصري عن الإمام الحسن عليه السلامـ في دُعائِهِ عَلى مُعاوِيَةَ وأصحابِهِ ـ: ما لَهُم! خَرَّ عَلَيهِمُ السَّقفُ مِن فَوقِهِم وأتاهُمُ العَذابُ مِن حَيثُ لا يَشعُرونَ ۱، ثُمَّ قالَ: يا جارِيَةُ أبلِغيني ثِيابي.
ثُمَّ قالَ: اللّهُمَّ إنّي أدرَأُ بِكَ في نُحورِهِم، وأعوذُ بِكَ مِن شُرورِهِم، وأستَعينُ بِكَ عَلَيهِم، فَاكفِنيهِم بِما شِئتَ وأنّى شِئتَ، مِن حَولِكَ وقُوَّتِكَ يا أرحَمَ الرّاحِمينَ.
وقالَ لِلرَّسولِ: هذا كَلامُ الفَرَجِ. فَلَمّا أتى مُعاوِيَةَ رَحَّبَ بِهِ وحَيّاهُ وصافَحَهُ. ۲
الاحتجاجـ به نقل از شَعبى و ابو مِخنَف و يزيد مصرى ـ: امام حسن عليه السلام در نفرينش بر معاويه و ياران او فرمود: «باز، چه مى خواهند؟ سقفِ روى سرشان بر آنان آوار گردد! و عذاب، از جايى كه نفهمند، بر ايشان فرود آيد!».
سپس فرمود: «اى كنيز! جامه ام را بياور».
آن گاه گفت: «بار خدايا! من، تو را سپرِ خود در برابر ايشان قرار مى دهم و از گزندهايشان به تو پناه مى بَرَم و در برابر آنان، از تو كمك مى جويم. پس به نيرو و توان خود، شرّ آنان را هر گونه و هر جا كه تو خود مى خواهى، از من دور فرما، اى مهربان ترينِ مهربانان!».
و به فرستاده [ى معاويه] فرمود: «اين، دعاى فَرَج (نجات) است».
و چون نزد معاويه آمد، معاويه به ايشان خوشآمد و درود گفت و دست داد.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر