آرزوى نهايى عارفان

امام على عليه السلامـ در دعاى پيش از نماز شب ـ: بار خدايا! دل هاى اهل خشوع، شيفته تو اَند و خِردهاى خردمندان، با تو اُنس گرفته است و عالمان، هماره از تو در بيم اند و دل هاى اهل تقصير، به تو پناه آورده اند. پس، اى آرزوى عارفان، و اى اميد آرزومندان! بر محمّد و خاندان پاك او درود فرست و مرا از رسوايى هاى روز پاداش، آن گاه كه پرده ها كنار مى روند و آنچه در سينه هاست، هويدا مى گردد، پناه دِه.

امام على عليه السلامـ در دعاى روز يكشنبه ـ: بار خدايا! از تو درخواست مى كنم، به سان درخواست كردن گنهكارى كه نافرمانى هايش، راه را بر او تنگ كرده و به هلاكتش درافكنده است و پناه دهنده اى جز تو ندارد و اميدى غير از تو ندارد و فريادرسى مهربان تر از تو ندارد و تكيه گاهى كه بر او تكيه كند، جز عفو و بخشش تو ندارد.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى روز عرفه ـ: اى آرزوى من، اى اميد من، اى بهترين كسى كه از او يارى مى طلبند، اى بخشنده ترينِ بخشندگان، اى كسى كه مهرش بر خشمش پيشى دارد، اى آقاى من، مولاى من، مورد وثوق من، اميد من، تكيه گاه من، اى اندوخته من، پشتوانه من، ساز و برگ من، و غايت آرزو و اشتياق من!

امام صادق عليه السلامـ در دعاى روز عرفه ـ: رحمت از تو درخواست مى كنم، اى سرورم و مولايم و مورد وثوقم، اى اميد من، اى تكيه گاه و پناه من، اى اندوخته و پشتوانه و ساز و برگ من، اى آرزو و آرمان من!

امام عسكرى عليه السلامـ از دعايى كه به يك زندانى آموخت ـ: بار خدايا! تويى فريادرس و تكيه گاه من، و تويى نگهدار و اميد من. مرا آرزويى جز تو و اميدى جز تو نيست.