حدیث دربارهبايسته آرزو هنگام قطع شدن آرزوها
عنه عليه السلامـ كانَ يَدعو عِندَ استِجابَةِ دُعائِهِ بِهذَا الدُّعاءِ ـ: اللّهُمَّ قَد أكدَى ۱ الطَّلَبُ وأعيَتِ ۲ الحِيَلُ إلاّ عِنَدكَ، وضاقَتِ المَذاهِبُ وَامتَنَعَتِ المَطالِبُ وعَسُرَتِ الرَّغائِبُ وَانقَطَعَتِ الطُّرُقُ إلاّ إلَيكَ، وتَصَرَّمَتِ ۳ الآمالُ وَانقَطَعَ الرَّجاءُ إلاّ مِنكَ، وخابَتِ الثِّقَةُ وأخلَفَ الظَّنُ إلاّ بِكَ ۴.
امام زين العابدين عليه السلامـ هنگام مستجاب شدن دعايش اين دعا را مى خواند ـ: بارخدايا! همه جستن ها بى نتيجه مانْد و چاره انديشى ها راه به جايى نبرد، مگر در نزد تو، و راه ها تنگ، خواست ها، ناشدنى و مطلوب ها، دست نايافتنى و راه ها، قطع مى گردد، مگر به سوى تو، و رشته آرزو و اميد بُريده مى شود، مگر آرزوى تو و اميد به تو، و اعتماد و حسن ظن [به هركس] به بى اعتمادى و سوء ظن، بدل شود، مگر اعتماد و حُسن ظن به تو.