احتجاج در برابر معاويه
1 حدیث
كشف الغمّة عن ذكوان مولى معاوية:قالَ مُعاوِيَةُ: لا أعلَمَنَّ أحَدا سَمّى هذَينِ الغُلامَينِ ابنَي رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله، ولكِن قولُوا ابنَي عَلِيٍّ عليه السلام.
قالَ ذَكوانُ: فَلَمّا كانَ بَعدَ ذلِكَ أمَرَني أن أكتُبَ بَنيهِ فِي الشَّرَفِ.
قالَ: فَكَتَبتُ بَنيهِ وبَني بَنيهِ وتَرَكتُ بَني بَناتِهِ، ثُمَّ أتَيتُهُ بِالكِتابِ، فَنَظَرَ فيهِ، فَقالَ: وَيحَكَ، لَقَد أغفَلتَ كُبرَ بَنِيَّ، فَقُلتُ: مَن؟ فَقالَ: أما بَنو فُلانَةَ ـ لِابنَتِهِ ـ بَنِيَّ؟ أما بَنو فُلانَةَ ـ لِابنَتِهِ ـ بَنِيَّ؟
قالَ: قُلتُ: اللّهَ! أيَكونُ بَنو بَناتِكَ بَنيكَ، ولا يَكونُ بَنو فاطِمَةَ بَني رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله؟!
قالَ: ما لَكَ قاتَلَكَ اللّهُ؟! لا يَسمَعَنَّ هذا أحَدٌ مِنكَ. ۱
كشف الغمّةـ به نقل از ذكوان، غلام آزادشده معاويه ـ: معاويه گفت: نفهمم كسى اين دو جوان (يعنى: حسن و حسين عليهماالسلام) را پسران پيامبر خدا بنامد؛ بلكه بگوييد: پسران على.
پس از مدّتى، معاويه به من فرمان داد نام پسرانش را در ديوان بزرگان بنويسم. من نيز نام پسران و فرزندان پسرانش را نوشتم؛ امّا نام پسران دخترانش را نياوردم. نوشته را پيش او بردم. در آن نگريست و گفت: واى بر تو! از بزرگان پسران من، غفلت كرده اى.
گفتم: چه كسانى؟
گفت: آيا پسران فلان دختر [م]، پسران من نيستند؟ آيا پسران فلان دختر [ديگرم]، پسران من نيستند؟
گفتم: خدا را! آيا پسران دختران تو، پسران تو هستند و پسران فاطمه، پسران پيامبر خدا نيستند؟
معاويه گفت: تو را چه مى شود؟ خدا تو را بكُشد! هيچ كس اين را از تو نشنود.
۱.كشف الغمّة: ج 2 ص 176، بحارالأنوار: ج 33 ص 257 الرقم 531 نقلاً عن معالم العترة للجنابذي.