داراى جان خشنود و پسنديده

تأويل الآيات الظاهرةـ به نقل از داوود بن فَرقَد، از امام صادق عليه السلام ـ: سوره فجر را در نمازهاى واجب و مستحبّتان بخوانيد كه آن، سوره حسين بن على عليه السلام است، و به آن، رغبت كنيد ـ خدايتان رحمت كند ـ! ابو اسامه كه در مجلسْ حاضر بود، پرسيد: چگونه اين سوره، ويژه حسين عليه السلام است؟ فرمود: «آيا سخن خداى متعال: «اى جان مطمئن! به سوى خدايت باز گرد، در حالى كه [از خدا]خشنودى [و نزد خدا]پسنديده. پس در ميان بندگانم در آى، و به بهشتم وارد شو» را نشنيده اى كه حسين بن على ـ كه درودهاى خدا بر آن دو باد ـ را منظور دارد؟ حسين عليه السلام است كه داراى جان مطمئن، خشنود و پسنديده است و يارانش از خاندان محمّد ـ كه درودهاى خدا بر آنان باد ـ، روز قيامت، از خداوند، خشنودند و خدا هم از آنان، خشنود

معانى الأخبارـ به نقل از امام زين العابدين عليه السلام ـ: چون كار امام حسين عليه السلام سخت شد، برخى از همراهانش به او نگريستند. امام عليه السلام و برخى از ياران ويژه اش، بر خلاف آنان كه هر گاه كار سخت شود، رنگشان دگرگون مى شود و به لرزه مى افتند و دل هايشان به تپش مى افتد، رنگشان گلگون مى شد و اندامشان آرام مى شد و جان هايشان قرار مى گرفت. برخى به برخى ديگر گفتند: بنگريد كه باكى از مرگ ندارد! امام حسين عليه السلام به يارانش فرمود: «اى بزرگ زادگان! شكيبا باشيد. مرگ، جز پلى نيست كه شما را از ترس و سختى به سوى بهشتِ گسترده و نعمت جاويد، عبور مى دهد. پس كدام يك از شما ناخوش دارد كه از زندان به كاخ، منتقل شود؟! و آن براى دشمنانتان، جز مانند اين نيست كه از كاخ به زندان و [جايگاه]عذاب، منتقل