حدیث دربارهجايگاهش نزد خليفه

الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة) عن سليمان بن بلال عن جعفر بن محمّد عن أبيه [الباقر] عليهماالسلام:قَدِمَ عَلى عُمَرَ حُلَلٌ مِنَ اليَمَنِ، فَكَسَا النّاسَ، فَراحوا فِي الحُلَلِ وهُوَ بَينَ القَبرِ وَالمِنبَرِ جالِسٌ، وَالنّاسُ يَأتونَهُ فَيُسَلِّمونَ عَلَيهِ ويَدعونَ، فَخَرَجَ الحَسَنُ وَالحُسَينُ ابنا عَلِيٍّ مِن بَيتِ اُمِّهِما فاطِمَةَ بِنتِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَتَخَطَّيانِ النّاسَ ـ وكانَ بَيتُ فاطِمَةُ في جَوفِ المَسجِدِ ـ لَيسَ عَلَيهِما مِن تِلكَ الُحلَلِ شَيءٌ، وعُمَرُ قاطِبٌ صارٌّ ۱ بَينَ عَينَيهِ. ثُمَّ قالَ: وَاللّهِ ما هَنَأَني ما كَسَوتُكُم. قالوا: لِمَ يا أميرَ المُؤمِنينَ؟ كَسَوتَ رَعِيَّتَكَ وأحسَنتَ، قالَ: مِن أجلِ الغُلامَينِ يَتَخَطَّيانِ النّاسَ لَيسَ عَلَيهِما مِنها شَيءٌ، كَبُرَت عَنهُما وصَغُرا عَنها، ثُمَّ كَتَبَ إلى صاحِبِ اليَمَنِ أنِ ابعَث إلَيَّ بِحُلَّتَينِ لِحَسَنٍ وحُسَينٍ وعَجِّل، فَبَعَثَ إلَيهِ بِحُلَّتَينِ فَكَساهُما. ۲
الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة)ـ به نقل از سليمان بن بلال، از امام صادق عليه السلام، از پدرش امام باقر عليه السلام ـ: حلّه هايى از يمن براى عمر رسيد. آنها را به مردم پوشاند و آنان با آن لباس ها رفت و آمد مى كردند. عمر، ميان قبر و منبر [پيامبر صلى الله عليه و آله] نشسته بود و مردم مى آمدند و بر او سلام مى كردند و دعايش مى نمودند. حسن و حسين، پسران على عليه السلام، از خانه مادرشان فاطمه، دختر پيامبر صلى الله عليه و آله ـ و خانه فاطمه در درون مسجد بود ـ بيرون آمدند و بى آن كه از آن لباس ها پوشيده باشند، ميان مردم، راه مى رفتند و عمر از اين مسئله، ناراحت و افسرده بود. سپس عمر گفت: به خدا سوگند، پوشاندن شما [مردم] چندان بر من خوش نيامده است. گفتند: چرا، اى امير مؤمنان؟ مردمت را پوشانده اى و احسان كرده اى. گفت: زيرا اين دو پسر، بدون اين لباس، ميان مردم راه مى روند و اين لباس برايشان بزرگ و كوچك است و اندازه آنها نيست. آن گاه به كارگزار يمن، نامه نوشت كه: دو حلّه براى حسن و حسين به سوى من بفرست و شتاب كن. او هم دو حلّه فرستاد و عمر به آن دو پوشاند.
۱.صارٌّ بين عينيه: أي مُقبِض جامع بينهما كما يفعل الحزين (لسان العرب: ج 4 ص 452 «صرر»).
۲.الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة): ج 1 ص 393 ح 362، تهذيب الكمال: ج 6 ص 405، تاريخ دمشق: ج 14 ص 177 وفيه «درب عنهما ومعرا» بدل «كبرت عنهما وصغرا»، كنز العمّال: ج 13 ص 658 ح 37672.

احادیث دیگر این موضوع

۸
تذكرة الخواصّـ به نقل از ابن عبّاس ـ: عمر بن خطّاب، حسن و حسين عليهما السلام را دوست داشت و آن دو را بر فرزندانش مقدّم مى داشت. او روزى مالى را قسمت كرد و به هر يك از حسن و حسين عليهماالسلام، ده هزار درهم داد و به فرزند خود، عبد اللّه، هزار درهم داد. فرزندش او را نكوهيد و گفت: پيشى گرفتن من به اسلام و هجرتم [از مكّه به مدينه]را مى دانى و اين دو پسر را بر من برترى مى بخشى؟! عمر گفت: واى بر تو، اى عبد اللّه! جدّى مانند جدّ آن دو و پدرى مانند پدر آن دو و مادرى مانند مادر آن دو و مادربزرگى مانند مادربزرگ آن دو و دايى اى مانند دايى آن دو و خاله اى مانند خاله آن دو و عمويى مانند عموى آن دو و عمّه اى مانند عمّه آن دو برايم بياور [تا سهمت را بيفزايم]. جدّشان، پيامبر خداست، پدرشان على، مادرشان فاطمه، مادربزرگشان خديجه، دايى شان ابراهيم پسر پيامبر خدا، خاله شان زينب و رقيّه و امّ كلثوم، عمويشان جعفر بن ابى طالب و عمّه شان امّ هانى، دختر ابو طالب است.