وصيّت كردن امام على به حسن و حسين عليهم السلام

نهج البلاغة:امام على عليه السلام در وصيّت نامه اى كه در پى بازگشت از صفّين، براى چگونگى عمل در خصوص دارايى هايش نگاشت، چنين نوشت: «اين، نوشته اى است كه در آن، بنده خدا على بن ابى طالب، امير مؤمنان، براى طلب خشنودى خدا، در باره نحوه عمل با دارايى اش دستور داده است تا بدين وسيله، خداوند، او را به بهشت در آورد و به خاطر آن، امانْ عطايش فرمايد». بخشى از اين وصيت، اين است: «حسن بن على به اين كار (رسيدگى به دارايى هايم) بپردازد و از آن دارايى، به نحو شايسته اى مصرف كند و به نحو شايسته اى از آن، انفاق نمايد. و اگر براى حسنْ حادثه اى رخ داد و حسينْ زنده بود، پس از او حسين به اين فرمان، جامه عمل بپوشد و كار او را انجام دهد. و نصيب دو فرزند فاطمه از دارايى على، همانند نصيب ديگر فرزندان على است. و