حدیث دربارهوصيّت كردن امام على به حسن و حسين عليهم السلام

الخرائج والجرائح عن أبي الجارود عن أبي جعفر [الباقر] عليه السلام:جَمَعَ أميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام بَنيهِ ـ وهُمُ اثنا عَشَرَ ذَكَرا ـ فَقالَ لَهُم: إنَّ اللّهَ أحَبَّ أن يَجعَلَ فِيَّ سُنَّةً مِن يَعقوبَ، إذ جَمَعَ بَنيهِ ـ وهُمُ اثنا عَشَرَ ذَكَرا ـ فَقالَ لَهُم: إنّي اُوصي إلى يوسُفَ، فَاسمَعوا لَهُ وأطيعوا. وأنَا اُوصي إلَى الحَسَنِ وَالحُسَينِ، فَاسمَعوا لَهُما وأطيعوا. ۱
الخرائج و الجرائحـ به نقل از ابو جارود، از امام باقر عليه السلام ـ: امير مؤمنان عليه السلام پسرانش را كه دوازده تن بودند، گرد آورد و به آنان فرمود: «خداوند، دوست دارد كه سنّتى از يعقوب را در من قرار دهد؛ چرا كه او دوازده پسرش را گرد آورد و به آنان گفت: من، يوسف را وصى قرار مى دهم. گوش به فرمان و مطيع او باشيد. و من، حسن و حسين را وصى قرار مى دهم. گوش به فرمان آن دو و مطيعشان باشيد».
۱.الخرائج والجرائح: ج 1 ص 183 ح 17، بحار الأنوار: ج 42 ص 87 ح 15.

احادیث دیگر این موضوع

۳
نهج البلاغة:امام على عليه السلام در وصيّت نامه اى كه در پى بازگشت از صفّين، براى چگونگى عمل در خصوص دارايى هايش نگاشت، چنين نوشت: «اين، نوشته اى است كه در آن، بنده خدا على بن ابى طالب، امير مؤمنان، براى طلب خشنودى خدا، در باره نحوه عمل با دارايى اش دستور داده است تا بدين وسيله، خداوند، او را به بهشت در آورد و به خاطر آن، امانْ عطايش فرمايد». بخشى از اين وصيت، اين است: «حسن بن على به اين كار (رسيدگى به دارايى هايم) بپردازد و از آن دارايى، به نحو شايسته اى مصرف كند و به نحو شايسته اى از آن، انفاق نمايد. و اگر براى حسنْ حادثه اى رخ داد و حسينْ زنده بود، پس از او حسين به اين فرمان، جامه عمل بپوشد و كار او را انجام دهد. و نصيب دو فرزند فاطمه از دارايى على، همانند نصيب ديگر فرزندان على است. و علّت اين كه انجام دادن اين وصيّت را به عهده دو فرزند فاطمه گذاشتم، جلب خشنودى خدا و تقرّب به پيامبر صلى الله عليه و آله و گراميداشت منزلت وى و بزرگداشت پيوندم با اوست».