حدیث دربارهمرد بى غيرت
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إذا اُغِيرَ الرجُلُ في أهلِهِ أو بَعضِ مَناكِحِهِ مِن مَملوكِهِ فلم يَغَرْ و لم يُغَيِّرْ، بَعَثَ اللّهُ إلَيهِ طائرا يقالُ لَهُ: القَفَندَرُ حتّى يَسقُطَ على عارِضَةِ بابِهِ، ثُمّ يُمهِلَهُ أربَعينَ يوما ثُمّ يَهتِفَ بهِ: إنّ اللّهَ غَيورٌ يُحِبُّ كُلَّ غَيورٍ. ثُمّ يَطيرُ عَنهُ فَيَنزِعَ اللّهُ بعدَ ذلكَ مِنهُ رُوحَ الإيمانِ، و تُسَمِّيَهُ المَلائكةُ: الدَّيُّوثَ. ۱
امام صادق عليه السلام:هرگاه با زنِ يك مرد يا يكى از كنيزان او عملى ننگ آور صورت گيرد و او به غيرت نيايد و وضع را تغيير ندهد، خداوند پرنده اى به نام قَفَنْدَر به سوى آن مرد بفرستد كه بر روى چارچوب در خانه او مى نشيند و آن گاه چهل روز مهلتش مى دهد. سپس بانگ سر مى دهد: همانا خدا غيرتمند است و هر غيرتمندى را دوست مى دارد. آن گاه پرواز مى كند و مى رود و از آن به بعد خداوند روح ايمان را از آن مرد بر مى كَنَد و فرشتگان نام ديّوث بر او مى نهند.
۱.وسائل الشيعة: 14/108/4.