حدیث دربارهمنشأ غيبت

مصباح الشريعةـ فيما نسبه إلى الإمام الصّادقُ عليه السلام ـ: أصلُ الغِيبَةِ تَتَنوَّعُ بعَشرَةِ أنواعٍ: شِفاءُ غَيظٍ، و مَساءَةُ قَومٍ، و تُهمَةٌ، و تَصديقُ خَبرٍ بلا كَشفِهِ، و سُوءُ ظَنٍّ، و حَسَدٌ، و سُخريَةٌ، و تَعجُّبٌ، و تَبَرُّمٌ، و تَزيِينٌ، فإن أرَدتَ السلامَةَ فاذكُرِ الخالِقَ لا المَخلوقَ، فَيَصِيرَ لكَ مَكانَ الغِيبَةِ عِبرَةً، و مَكانَ الإثمِ ثوابا. ۱
مصباح الشريعةـ در آنچه به امام صادق عليه السلام نسبت داده است ـ: منشأ غيبت به ده قسم تقسيم مى شود: فرو نشاندنِ خشم، همراهى نشان دادن با عدّه اى، متّهم و بد نام بودن، تصديق كردن يك خبر، بى آن كه حقيقت آن بر وى معلوم باشد، بدگمانى، حسادت، ريشخند كردن، تعجّب و شگفتى، دلگيرى و خود را خوب جلوه دادن. پس اگر خواهان سلامت [دين و دنياى خود] هستى، تنها به ياد آفريدگار باش و آفريدگان را فراموش كن، تا به جاى غيبت كردن عبرت نصيبت شود و به جاى گناه ثواب.
۱.مصباح الشريعة: 277 و 279.
کلیدواژه‌ها غیبتمنشا غیبت