حدیث دربارهكسى كه غيبتش حرام است
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:ثلاثٌ مَن كُنَّ فيهِ أوجَبنَ لَهُ أربَعا علَى الناسِ: مَن إذا حَدَّثَهُم لم يَكذِبْهم، و إذا خالَطَهُم لم يَظلِمْهُم، و إذا وَعَدَهُم لم يُخلِفْهُم، وَجَبَ أن يَظهَرَ فِي الناسِ عَدالَتُهُ، و يَظهَرَ فيهِم مُرُوَّتُهُ، و أن تَحرُمَ علَيهِم غِيبَتُهُ، و أن تَجِبَ علَيهِم اُخُوَّتُهُ. ۱
امام صادق عليه السلام:سه چيز است كه در هر كس باشد چهار چيز را بر مردم در قبال او واجب گرداند: كسى كه هرگاه به مردم سخنى بگويد، دروغ نگويد و هرگاه با آنان رفت و آمد داشته باشد، به ايشان ستم نكند و هرگاه وعده شان دهد خُلفِ وعده نكند، لازم است كه عدالتش در ميان مردم آشكار شود و مروّتش در ميان آنان هويدا گردد و غيبت از او بر مردم حرام باشد و برادرى كردن با او بر آنان واجب آيد.
۱.بحار الأنوار: 75/251/25.