حدیث دربارهكسى كه غيبتش حرام است

میزان الحکمه ج ۸، ص ۵۸۴، ح ۱۵۶۲۴

امام صادق علیه‌السلام

كسى كه غيبتش حرام است

عنه عليه السلام:الغِيبَةُ أن تقولَ في أخيكَ ما سَتَرَهُ اللّهُ علَيهِ، و أمّا الأمرُ الظاهِرُ فيهِ مِثلُ الحِدَّةِ و العَجَلَةِ فلا. ۱

امام صادق عليه السلام:غيبت آن است كه درباره برادرت چيزى بگويى كه خداوند آن را پوشيده نگه داشته است، اما [سخن گفتن از]خصلتهاى آشكارى چون تندخويى و شتابزدگى، غيبت نيست.

۱.بحار الأنوار: 75/246/7.

کلیدواژه‌ها غیبت کسی که غیبتش حرام است

احادیث دیگر این موضوع

۳

امام كاظم عليه السلام:هر كس پشت سر ديگرى چيزى بگويد كه در او هست و مردم هم آن را مى دانند غيبتش نكرده است، اما اگر كسى پشت سرش چيزى را بگويد كه در او هست ولى مردم نمى دانند، غيبتش كرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه با مردم معامله كند و به آنان ستم نكند و با آنان سخن بگويد و دروغ نگويد و وعده شان دهد و خُلفِ وعده نكند، او از كسانى است كه مروّتش كامل و عدالتش آشكار است و برادرى كردن با او واجب و غيبت كردنش حرام است.

امام صادق عليه السلام:سه چيز است كه در هر كس باشد چهار چيز را بر مردم در قبال او واجب گرداند: كسى كه هرگاه به مردم سخنى بگويد، دروغ نگويد و هرگاه با آنان رفت و آمد داشته باشد، به ايشان ستم نكند و هرگاه وعده شان دهد خُلفِ وعده نكند، لازم است كه عدالتش در ميان مردم آشكار شود و مروّتش در ميان آنان هويدا گردد و غيبت از او بر مردم حرام باشد و برادرى كردن با او بر آنان واجب آيد.