حدیث دربارهغيبت و شايع كردن زشتكارى

مستدرك الوسائل عن أميرِ المؤمنين عليه السلام:أنَّه قال لهُ النَّبيُّ صلى الله عليه و آله: لو رَأيتَ رَجُلاً على فاحِشَةٍ؟ قالَ: أستُرُهُ، قالَ: إن رَأيتَهُ ثانيا؟ قالَ: أستُرُهُ بِإزارِي و رِدائي، إلى ثلاثِ مَرّاتٍ، فقالَ النبيُّ صلى الله عليه و آله: لا فَتى إلاّ عليٌّ. و قالَ صلى الله عليه و آله: اُستُروا على إخوانِكُم. ۱

مستدرك الوسائل:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به امير المؤمنين عليه السلام فرمود: اگر مردى را در حال ارتكاب فحشايى ديدى [چه مى كنى]؟ عرض كرد: او را مى پوشانم. فرمود: اگر دوباره او را ديدى؟ عرض كرد: تا سه بار با اِزار و ردايم او را مى پوشانم. پس پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: جوانمردى جز على نيست. و فرمود: براى برادران خود پرده پوشى كنيد.

۱.مستدرك الوسائل: 12/426/14515.

کلیدواژه‌ها غیبت غیبت و شایع کردن زشتکاری

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلام:هر كس درباره مؤمن چيزى را كه با چشمهاى خود ديده و با گوشهاى خود شنيده است بازگو كند، از شمارِ كسانى است كه خداى عزّ و جلّ فرموده است: «كسانى كه دوست دارند زشت كارى در ميان آنان كه ايمان آورده اند شيوع پيدا كند، براى آنان در دنيا و آخرت عذابى پر درد خواهد بود. و خدا [ست كه]مى داند و شما نمى دانيد».

امام كاظم عليه السلامـ به محمّد بن فُضيل ـفرمود: اى محمّد! گوش و چشم خود را نسبت به برادرت دروغگو شمار و اگر پنجاه قسم ياد كننده نزد تو شهادت دهند و برادرت سخنى ديگر [و بر خلاف آنچه آنها گفته اند]بگويد سخن او را باور كن و سخن آنان را باور مكن. عليه برادرت، مطلبى را كه او را بد نام كنى و شخصيّتش را از بين ببرى شايع مكن تا در زمره كسانى قرار گيرى كه خداوند عزّ و جلّ فرموده است: «كسانى كه دوست دارند زشت كارى در ميان آنان كه ايمان آورده اند شيوع پيدا كند، براى آنان در دنيا و آخرت عذابى پر درد خواهد بود. و خدا [ست كه]مى داند و شما نمى دانيد».

امام على عليه السلام:كسانى كه خود عيب دارند، علاقه مند به شايع كردن عيبهاى مردم هستند، تا جاىِ عذر و بهانه براى عيبهاى خودشان باز شود.

الجعفريّات:امام على عليه السلام فرمود: اگر مؤمنى را در حال ارتكاب فحشايى ببينم با جامه خود او را مى پوشانم. و حضرت فرمود: با جامه اش به اين صورت [او را مى پوشانم].

مصباح الشريعةـ در آنچه به امام صادق عليه السلام نسبت داده است ـ: نه يقين را با شك از دست ده و نه آشكار را با پنهان. و درباره آنچه خود نديده اى، بر اساس گفته ديگران، داورى مكن. خداوند عزّ و جلّ موضوع غيبت و بدگمانى به برادران مؤمنت را با اهميت قرار داده است.