حدیث دربارهغيبت و شايع كردن زشتكارى
الإمامُ الكاظمُ عليه السلامـ في خِطابِهِ إلى محمّدِ بنِ الفُضَيلِ ـ: يا محمّدُ، كَذِّبْ سَمعَكَ و بَصَرَكَ عن أخيكَ، و إن شَهِدَ عِندَكَ خَمسونَ قَسامَةً و قالَ لكَ قَولاً فَصَدِّقْهُ و كَذِّبْهُم، و لا تُذيعَنَّ علَيهِ شيئا تَشينُهُ بهِ، و تَهدِمُ بهِ مُرُوءَتَهُ، فيَكونَ مِن الذينَ قالَ اللّهُ عَزَّ و جلَّ: «إنّ الّذينَ يُحِبُّونَ أن تَشِيعَ الفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ ألِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ وَ اللّهُ يَعْلَمُ وَ أنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ» . ۱
امام كاظم عليه السلامـ به محمّد بن فُضيل ـفرمود: اى محمّد! گوش و چشم خود را نسبت به برادرت دروغگو شمار و اگر پنجاه قسم ياد كننده نزد تو شهادت دهند و برادرت سخنى ديگر [و بر خلاف آنچه آنها گفته اند]بگويد سخن او را باور كن و سخن آنان را باور مكن. عليه برادرت، مطلبى را كه او را بد نام كنى و شخصيّتش را از بين ببرى شايع مكن تا در زمره كسانى قرار گيرى كه خداوند عزّ و جلّ فرموده است: «كسانى كه دوست دارند زشت كارى در ميان آنان كه ايمان آورده اند شيوع پيدا كند، براى آنان در دنيا و آخرت عذابى پر درد خواهد بود. و خدا [ست كه]مى داند و شما نمى دانيد».
۱.ثواب الأعمال: 295/1.