حدیث دربارهنكوهش خنياگرى

بحار الأنوار عن عبد الأعلى:سألتُ جعفرَ بنَ محمدٍ عليهما السلام عن قولِ اللّهِ عَزَّ و جلَّ: «فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الأوثانِ وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ» قالَ: الرِّجسُ مِن الأوثانِ الشِّطرَنجُ، و قولُ الزُّورِ، الغِناءُ. قلتُ: قولُهُ عَزَّ و جلَّ: «و مِنَ النّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الحَديثِ» ؟ قالَ: مِنهُ الغِناءُ. ۱

بحار الأنوارـ به نقل از عبد الأعلى ـ: از امام صادق عليه السلام درباره اين سخن خداوند عزّ و جلّ: «از پليدى بتها دورى كنيد و از گفتار باطل اجتناب ورزيد» سؤال كردم. فرمود: [مقصود از]پليدى بتها، شطرنج است و [منظور از] گفتار باطل، آوازه خوانى. عرض كردم: منظور از سخن بيهوده در آيه «و از مردم كسانى هستند كه سخن بيهوده را خريدارند» چيست؟ فرمود: يكى از مصاديق آن، آوازه خوانى است.

۱.بحار الأنوار: 79/245/20.

کلیدواژه‌ها خنیاگری نکوهش خنیاگری

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مرا به عنوان رحمتى براى جهانيان برانگيخت و من سازها و نى ها و كارهاى جاهلى را نابود (قدغن) مى كنم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زنهار از گوش دادن به سازها و آوازها؛ زيرا اين دو نفاق را در دل مى رويانند، همچنان كه آب سبزه را مى روياند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو آوازند كه در دنيا و آخرت لعنت شده هستند: آواز نى به هنگام خوشى و شيون در مصيبت.

سنن أبي داوودـ به نقل از پيرى كه ابو وائل را در مجلس وليمه اى ديده بود ـ: مجلسيان شروع به لهو و لعب و پايكوبى و آوازه خوانى كردند.ابو وائل بلند شد و گفت: از عبد اللّه شنيدم كه مى گويد: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمود: آوازه خوانى نفاق در دل مى روياند.

امام صادق عليه السلام:آوازه خوانى از جمله گناهانى است كه خداوند عزّ و جلّ براى آن وعده آتش داده است، آن جا كه مى فرمايد: «و از مردم كسانى هستند كه سخن بيهوده را خريدارند تا [مردم را]بى [هيچ]دانشى از راه خدا گمراه كنند و راه خدا را به ريشخند گيرند. براى آنان عذابى خوار كننده خواهد بود».

امام صادق عليه السلامـ [در توصيف بندگان خداى رحمان در آيه]«و كسانى كه در مجلس زور (باطل) حضور نيابند» ـ: [مقصود از زور (باطل)]آوازه خوانى است.

كتاب من لا يحضره الفقيه:مردى به امام صادق عليه السلام عرض كرد: همسايگانى دارم كه آنان را كنيزكانى است كه آواز مى خوانند و عود مى نوازند و گاهى اوقات من به مستراح مى روم و براى اين كه ساز و آواز آنها را بشنوم نشستنم را طول مى دهم. حضرت عليه السلام به او فرمود: اين كار را نكن. مرد گفت: به خدا قسم از روى قصد آن جا نمى روم، بلكه آوازى است كه با گوشم مى شنوم. حضرت فرمود: عجبا از تو مگر نشنيده اى كه خداوند تعالى مى فرمايد: «همانا گوش و چشم و دل، از همه اينها بازخواست مى شود»؟ آن مرد گويد: انگار اين آيه كتاب خداوند عزّ و جلّ را از هيچ عرب و عجمى نشنيده بودم. لا جرم اين عمل خود را ترك كردم و از خداى بزرگ آمرزش مى طلبم.

امام رضا عليه السلامـ در پاسخ به سؤال محمّد بن ابى عبّاد كه به آوازه خوانى و شرابخوارى شهره بود و درباره آوازه خوانى سؤال كرد ـفرمود: اهل حجاز در اين باره رأى و نظرى دارند. در حالى كه اين عمل به منزله باطل و لهو است. مگر نشنيده اى كه خداوند تعالى مى فرمايد: «و چون بر لغو بگذرند، با بزرگوارى مى گذرند».