حدیث دربارهخيانت در غنيمت

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:خَطَبَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله الناسَ بِمِنى في حِجّةِ الوَداعِ في مَسجدِ الخَيفِ، فَحَمِدَ اللّهَ و أثنى علَيهِ، ثُمّ قالَ:. ثَلاثٌ لا يَغُلُّ علَيهِنّ قَلبُ امرئٍ مُسلِمٍ: إخلاصُ العَمَلِ للّهِِ، و النَّصيحَةُ لِأئمّةِ المُسلمينَ، و اللُّزومُ لِجَماعَتِهِم؛ فإنّ دَعوَتَهُم مُحيطَةٌ مِن وَرائهِم. ۱

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در مراسم مناى حجّة الوداع، در مسجد خيف، خطبه ايراد فرمود و ابتدا حمد و ثناى الهى گفت و سپس فرمود:. سه كار است كه دلِ هيچ مرد مسلمانى نسبت به آنها خيانت و نا راستى روا نمى دارد: خالص گردانيدن عمل براى خدا و خيرخواهى و صداقت نسبت به پيشوايان مسلمانان و همراهى با جماعت آنان؛ زيرا دعوت و رسالتشان، آنها را از هر سو در ميان گرفته است.

۱.الخصال: 149/182.

کلیدواژه‌ها کینه و خیانت خیانت در غنیمت

احادیث دیگر این موضوع

امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «هيچ پيامبرى را نسزد كه در غنايم خيانت كند.» ـفرمود: خداوند راست گفت. خدا هيچ گاه شخصى را كه در غنايم خيانت كند، به پيامبرى برنمى گزيند «و هر كه خيانت كند روز قيامت چيزى را كه به خيانت بُرده است بياورد». هر كس از غنايم چيزى بدُزدد، روز قيامت آن را داخل آتش ببيند و او را مكلّف كنند كه برود و آن را از داخل آتش بيرون بياورد.

امام صادق عليه السلام:غلول عبارت است از هر چيزى كه از امام دزديده شود و خوردن مال يتيم به شبهه و خوردن حرام به شبهه.

امام صادق عليه السلامـ به علقمه ـفرمود: مردم را نمى توان راضى كرد و جلو زبان آنها را نمى توان گرفت. مگر در جنگ بدر به پيامبر نسبت ندادند كه رو انداز قرمز رنگى از غنايم را مخفيانه براى خودش برداشته است، تا آن كه خداوند عزّ و جلّ به پيامبرش نشان داد كه آن رو انداز كجاست و او را از خيانت مبرّا ساخت و در اين باره اين آيه را نازل فرمود كه: «هيچ پيامبرى را نسزد كه خيانت كند.».

الدرّ المنثورـ به نقل از ابن عباس ـ: آيه «و هيچ پيامبرى را نسزد كه خيانت كند» درباره رو انداز قرمز رنگى نازل شد كه روز بدر ناپديد گشت و بعضى افراد گفتند: شايد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آن را برداشته باشد. پس، خداوند اين آيه را نازل فرمود: «هيچ پيامبرى نسزد كه خيانت كند.».

الترغيب و الترهيب:روز خيبر عده اى از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و عرض كردند: فلان كس شهيد شد، فلان كس شهيد شد، فلان كس شهيد شد، تا آن كه به نام مردى رسيدند و گفتند: فلانى هم شهيد شد. در اين هنگام پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: نه، من او را به سبب كِش رفتن بُردى يا عبايى از غنايم، در آتش ديدم.

الترغيب و الترهيب:سفره چرمينى از غنايم خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آوردند و عرض كردند: اى پيامبر خدا! اين مال شما باشد تا با آن براى خود سايه بانى كنيد. حضرت فرمود: آيا دوست داريد كه پيامبرتان در سايبانى از آتش سايه گيرد؟