حدیث دربارهخيانت در غنيمت
الإمامُ الباقرُ عليه السلامـ في قولِهِ تعالى: «ما كانَ لِنَبِيٍّ أن يَغُلَّ.» ـ: و صَدَقَ اللّهُ، لم يَكُنِ اللّهُ لِيَجعَلَ نَبِيّا غالاًّ «و مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ القِيامَةِ» و مَن غَلَّ شيئا رَآهُ يَومَ القِيامَةِ فِي النارِ، ثُمّ يُكَلَّفُ أن يَدخُلَ إلَيهِ فَيُخرِجَهُ مِن النارِ. ۱
امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «هيچ پيامبرى را نسزد كه در غنايم خيانت كند.» ـفرمود: خداوند راست گفت. خدا هيچ گاه شخصى را كه در غنايم خيانت كند، به پيامبرى برنمى گزيند «و هر كه خيانت كند روز قيامت چيزى را كه به خيانت بُرده است بياورد». هر كس از غنايم چيزى بدُزدد، روز قيامت آن را داخل آتش ببيند و او را مكلّف كنند كه برود و آن را از داخل آتش بيرون بياورد.
۱.تفسير القمّي: 1/122.