حدیث دربارهچگونگى معاد

الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ و قَد قالَ لَهُ الزِّنديقُ: أنّى لِلرُّوحِ بِالبَعثِ و البَدَنُ قَد بَلِيَ و الأعضاءُ قَد تَفَرَّقَت، فعُضوٌ في بَلدَةٍ تَأكُلُها سِباعُها، و عُضوٌ بِاُخرى تُمَزِّقُهُ هَوامُّها، و عُضوٌ قَد صارَ تُرابا بُنِيَ بِهِ مَعَ الطّينِ حائطٌ؟! ـ: إنَّ الّذي أنشَأهُ مِن غَيرِ شَيءٍ، و صَوَّرَهُ عَلى غَيرِ مِثالٍ كانَ سَبَقَ إلَيهِ، قادِرٌ أن يُعيدَهُ كَما بَدَأهُ. ۱
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به زنديقى كه گفت: كجا روح زنده مى شود در حالى كه بدن پوسيده و اعضا متلاشى و پراكنده شده اند، يك عضو در شهرى طعمه درندگان شده و عضوى در شهرى ديگر به وسيله حشرات و خزندگان تكه تكه شده و عضو ديگر خاك و از گل آن ديوارى ساخته شده است؟ ـفرمود: همان كسى كه آن را از ناچيز آفريد و بدون در دست داشتن نمونه قبلى، به آن شكل و صورت داد، مى تواند دوباره او را برگرداند و زنده كند، همچنان كه در آغاز وى را آفريد.
۱.بحار الأنوار: 7/37/5.
کلیدواژه‌ها معادچگونگی معاد

احادیث دیگر این موضوع

۱