حدیث دربارهمعاد
عنه عليه السلام:حَتّى إذا بَلَغَ الكِتابُ أجَلَهُ، و الأمرُ مَقاديرَهُ، و اُلحِقَ آخِرُ الخَلقِ بِأوَّلِهِ، و جاءَ مِن أمرِ اللّهِ ما يُريدُهُ مِن تَجديدِ خَلقِهِ، أمادَ السَّماءَ و فَطَرَها، و أرَجَّ الأرضَ و أرجَفَها، و قَلَعَ جِبالَها و نَسَفَها، و دَكَّ بَعضَها بَعضا مِن هَيبَةِ جَلالَتِهِ، و مَخوفِ سَطوَتِهِ، و أخرَجَ مَن فيها فجَدَّدَهُم بَعد إخلاقِهِم، و جَمَعَهم بَعدَ تَفَرُّقِهِم ثُمَّ مَيَّزَهُم لِما يُريدُهُ مِن مَسألَتِهِم عَن خَفايا الأعمالِ، و خَبايا الأفعالِ، و جَعَلَهُم فَريقَينِ: أنعَمَ عَلى هؤلاءِ وَ انتَقَمَ مِن هؤلاءِ. ۱
امام على عليه السلام:تا آن گاه كه زمان نوشته به سر آيد و مقدّرات جهان به پايان رسد و آخرين خلايق به اوّلين آنها بپيوندند و فرمان حق براى تجديد آفرينشِ خلقش در رسد، آسمان را به حركت در آورَد و آن را بشكافد و زمين را بشدّت بجنباند و تكانش دهد و كوههايش را از بُن بركند و متلاشى سازد و از هيبت جلال و ترس از سطوت او كوهها بر هم كوفته شوند و هر كس را كه در زير زمين مدفون است بيرون آورد و پيكرهاى كهنه و پوسيده آنها را نو كند و اجزاى پراكنده شان را گرد آورد، آن گاه آنان را از هم جدا سازد تا از كردارهاى پنهان و اعمال پوشيده آنها بپرسدشان و آنان را دو دسته كند: به دسته اى نعمت ارزانى دارد و از دسته ديگر انتقام گيرد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 109.
کلیدواژهها معاد