حدیث دربارهمعاد

الإمامُ الباقرُ عليه السلامـ في قولهِ تَعالى: «يا وَيلَنا مَن بَعَثَنا مِن مَرْقَدِنا» ـ: فإنَّ القَومَ كانوا فِي القُبورِ، فلَمّا قاموا حَسِبوا أ نَّهُم كانوا نِياما، قالوا: يا وَيْلَنا مَن بَعَثَنا مِن مَرْقَدِنا؟ قالَ المَلائكَةُ: «هذا ما وَعَدَ الرَّحمنُ وَ صَدَقَ المُرسَلونَ» ۱. ۲

امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «واى بر ما! چه كسى ما را از خوابگاهمان برانگيخت» ـفرمود: مردم در گورهايشان هستند و چون برخيزند پندارند كه در خواب بوده اند و از اين رو گويند: واى بر ما! چه كسى ما را از خوابگاهمان برانگيخت؟ فرشتگان گويند: «اين چيزى بود كه خداى رحمان وعده داد و فرستادگان راست گفتند».

۱.يس: 52.

۲.بحار الأنوار: 7/103/13.

کلیدواژه‌ها معاد

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:معاد، ميدان [رسيدگى به]عمل است.كسى كه [در دنيا]كار كرده نكو حال و بهره مند باشد و آن كه از دست داده اندوهگين و پشيمان باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى فرزندان عبد المطّلب! راهنما به افراد خود دروغ نمى گويد. سوگند به آن كه مرا به حق برانگيخت، همچنان كه مى خوابيد، مى ميريد و همچنان كه بيدار مى شويد، برانگيخته مى شويد. بعد از مرگ سرايى جز بهشت يا دوزخ نيست. آفرينش همه خلايق و برانگيختن آنها براى خداوند عزّ و جلّ همچون آفرينش و برانگيختن يك نفر است. خداوند متعال فرمود: «آفرينش و برانگيختن شما نيست مگر همانند [آفرينش و برانگيختن]يك نفر».

امام على عليه السلام:تا آن گاه كه امور خلايق از هم بگسلد و روزگار سپرى گردد و رستاخيز نزديك شود و آنها را از ميان گورها و آشيانه پرندگان و كنام درندگان و ميدانهاى جنگ، برانگيزاند و محشورشان كند، در حالى كه به سوى فرمان او و به جانب معادش مى شتابند.

امام على عليه السلام:تا آن گاه كه زمان نوشته به سر آيد و مقدّرات جهان به پايان رسد و آخرين خلايق به اوّلين آنها بپيوندند و فرمان حق براى تجديد آفرينشِ خلقش در رسد، آسمان را به حركت در آورَد و آن را بشكافد و زمين را بشدّت بجنباند و تكانش دهد و كوههايش را از بُن بركند و متلاشى سازد و از هيبت جلال و ترس از سطوت او كوهها بر هم كوفته شوند و هر كس را كه در زير زمين مدفون است بيرون آورد و پيكرهاى كهنه و پوسيده آنها را نو كند و اجزاى پراكنده شان را گرد آورد، آن گاه آنان را از هم جدا سازد تا از كردارهاى پنهان و اعمال پوشيده آنها بپرسدشان و آنان را دو دسته كند: به دسته اى نعمت ارزانى دارد و از دسته ديگر انتقام گيرد.

امام على عليه السلام:گويا قيامت، همچون ساربانى كه شتر خشكيده شير را مى راند، شما را هِىْ مى زند. گويى صور برايتان دميده شده و رستاخيز شما را فراگرفته است و براى داورى به صحنه [قيامت]آمده ايد. نادرستيها و اباطيل از شما دور گشته و بهانه ها از دستتان رفته است.

امام على عليه السلام:مقصد، فرا پيش شماست و [ساربانِ]قيامت شما را از پشت سر مى راند. سبكبار شويد تا كه ملحق شويد؛ زيرا كه اولين شما چشم به راه آخرين شماست.

لقمان عليه السلامـ در اندرز به فرزند خود ـفرمود: فرزندم! اگر در مردن شك دارى، خوابيدن را از خودت بردار اما بدان كه هرگز توان اين كار را ندارى و اگر در برانگيخته شدن ترديد دارى بيدار شدن از خواب را از خودت دور گردان، اما بدان كه هرگز نتوانى چنين كنى.