كسى كه عملش او را سودى نمى بخشد

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه در هر كس نباشد هيچ يك از اعمالش حاصلى ندارد: ورعى كه او را از نافرمانى خداوند عزّ و جلّ باز دارد، خُلق و خويى كه به وسيله آن با مردم مدارا كند و بردبارى اى كه با آن جسارت نادان را دفع كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه در هر كس نباشد هيچ عملى از او به كارش نمى آيد: ورعى كه او را از نافرمانى خداوند عزّ و جلّ مانع شود و دانشى كه با آن رفتار جاهلانه نابخرد را دفع كند و خردى كه بدان با مردم مدارا نمايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه هر كس همه يا يكى از آنها را نداشته باشد، نبايد به چيزى از عمل خود دل خوش كند: تقوايى كه او را از نافرمانى خداوند عزّ و جلّ باز دارد، يا بردبارى اى كه با آن جلو شخص سبك سر را بگيرد، يا خُلق و خويى كه با آن در ميان مردم زندگى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه در هر كس نباشد هيچ عملى از او كامل نگردد: پارسايى اى كه او را از نافرمانى خدا باز دارد و خويى كه به وسيله آن با مردم مدارا كند و بردبارى اى كه با آن گستاخى نادان را دفع سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه با وجود آنها هيچ عملى سود نمى بخشد: شرك آوردن به خدا، نافرمانى و آزردن پدر و مادر، و گريختن از جهاد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن كه زبان خود را نگه ندارد، عمل نكرده است.

امام على عليه السلام:از جمله حكمهاىِ قطعىِ خداوند در قرآن حكيم كه بر اساس آنها پاداش و كيفر مى دهد و به سبب آنها خوشنود مى شود و خشم مى گيرد اين است كه بنده ـ هر چند خودش را خسته كند و عملش را خالص گرداند ـ چنانچه با اين خصلتها از دنيا به ملاقات پروردگارش رود و از آنها توبه نكرده باشد بى فايده است: در عبادت خداوند كه بر او واجب فرموده است، شريك قرار دهد، يا خشم خود را با كشتن كسى فرو نشاند، يا كسى را به كارى كه ديگرى كرده لكه دار سازد، يا براى آن كه از مردم به نوايى برسد، در دين خويش بدعتى پديد آورد، يا با مردم دو رو و يا دو زبان باشد. در اين باره بينديش؛ زيرا هر مثالى دليل و نشانگر مشابه خود است.

امام على عليه السلام:در هيچ عملى خيرى نيست، مگر اين كه با يقين و پارسايى همراه باشد.

امام باقر عليه السلام:با وجود شك و انكار، هيچ عملى سودمند نيست.

امام صادق عليه السلام:اگر [مردم] اعمالى را كه از آسمان برگردانده مى شود مى ديدند، مى گفتند: خداوند از هيچ كس عملى را نمى پذيرد.

امام صادق عليه السلامـ به عبّاد بن كثير بصرى صوفي ـفرمود: واى بر تو اى عبّاد! از اين كه شكم و شرمگاهت را پاك نگه داشته اى، مغرور گشته اى! خداوند عزّ و جلّ در كتاب خود مى فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده ايد! از خدا بترسيد و سخنِ درست بگوييد، تا خداوند كارهاى شما را به صلاح آرد». بدان كه خداوند چيزى از تو نپذيرد، مگر اين كه سخن درست و حقّ بگويى.

امام صادق عليه السلام:هر گاه مؤمن به برادرش بگويد: اُف بر تو! از محدوده دوستى او بيرون رود و هر گاه بگويد: تو دشمن من هستى! يكى از آن دو كافر باشد؛ ۳ زيرا خداوند عزّ و جلّ از هيچ كس عمل خير خواهانه اى را نسبت به مؤمن، در صورتى كه با سرزنش و به رخ كشيدن خطاى او همراه باشد، نمى پذيرد و از هيچ مؤمنى، چنانچه نسبت به مؤمنى سوء نيّت داشته باشد، عملى را قبول نمى كند. [مردم]اگر اعمالى را كه از درگاه خداوند عزّ و جلّ برگردانده مى شود، مى ديدند مى گفتند: خداوند عزّ و جلّ از احدى هيچ عملى را نمى پذيرد.

امام صادق عليه السلام:به خدا قسم كه خداوند هيچ طاعتى را، چنانچه با اصرار بر چيزى از نافرمانى و معصيت او همراه باشد، نمى پذيرد.

امام صادق عليه السلام:خداوند از مؤمنى كه نسبت به برادر مؤمن خود نيّت بد داشته باشد، هيچ عملى را نمى پذيرد.